Συνέβη... στην Ινδία: Γιατί μια γυναίκα παντρεύτηκε έναν καλεσμένο και όχι τον γαμπρό, που την περίμενε στο χώρο της τελετής

Μια από τις πιο αναπάντεχες γαμήλιες τελετές πραγματοποιήθηκε στην πόλη Ραμπούρ της Ινδίας, σύμφωνα με τις εφημερίδες της χώρας. Άλλος γαμπρός περίμενε τη νύφη και άλλος τελικά την παντρεύτηκε, κάτι που ο δεύτερος, ο τελικός γαμπρός, δεν θα μπορούσε να το φανταστεί μέχρι και την τελευταία στιγμή. Και πώς να το φανταστεί, αφού βρισκόταν εκεί ως καλεσμένος! Είναι η πιο παρανοϊκή ιστορία γάμου, που έχετε ακούσει.

Οι δυο φίλοι που δεν φοβούνται τον πόνο (κι αυτό είναι που τους προκαλεί μεγαλύτερο φόβο)

Ο Στιβ Πιτ και ο Πολ Γουότερς είναι φίλοι από μικρά παιδιά, παρότι ζουν όχι απλά σε διαφορετικές πόλεις, αλλά σε διαφορετικές ηπείρους - ο πρώτος στο Καστλ Ροκ της αμερικανικής πολιτείας Ουάσιγκτον και ο δεύτερος στο Ντάρτφορντ της Αγγλίας. Αυτό που τους ενώνει είναι η έλλειψη κάθε αίσθηση πόνου. Μπορεί να χτυπήσουν το κεφάλι τους στον τοίχο, να πέσει καυτό λάδι στο χέρι τους την ώρα του μαγειρέματος, να γλιστρήσουν σε μια μπανανόφλουδα την ώρα που περπατούν στο δρόμο, όμως ποτέ - μα ποτέ - δεν φώναξαν "μαμά, πονάω"!

Η Κηφισιά το 1910 [εικόνες]

Η Κηφισιά είναι από τα πιο ζηλευτά προάστια της Αθήνας, αλλά και από τα πιο απρόσιτα στον μέσο κάτοικο της πρωτεύουσας - από άποψη τόσο οικονομική, όσο και λόγω μιας σνομπ διάθεσης των κατοίκων της. Όμως η ιδανική ποιότητα ζωής των κατοίκων της κοινότητας αυτής είναι αδιαμφισβήτητη. Πάντοτε η Κηφισιά θεωρούταν ένα μέρος πολύ ανώτερο από την Αθήνα. Ακόμη και στις σημειώσεις ενός Γάλλου περιηγητή το 1847, η Κηφισιά (μαζί με τον Πόρο) παρομοιαζόταν με τα εκλεκτότερα προάστια του Παρισιού, αλλά και με τη Φλωρεντία, χάρη στους καλά διατηρημένους κλειστούς κήπους της. Κι αυτό που ίσχυε το 1847 εξακολουθούσε να ισχύει και γύρω στα 1910, οπότε χρονολογούνται οι παρακάτω φωτογραφίες. 

5O αποχρώσεις του... Λέγκο! Ένα βίντεο-παρωδία του τρέιλερ της ταινίας, που έχει αναστατώσει το γυναικείο πληθυσμό

"Οι 50 αποχρώσεις του Γκρι": Είναι ασύλληπτη η διαφήμιση που έχει γίνει σ' αυτήν την πολυσυζητημένη ταινία (που - παρεμπιπτόντως - θα έπρεπε να λεγόταν στα ελληνικά "Οι 50 αποχρώσεις του Γκρέι"), ώστε να θέλουν όλοι (όλες για την ακρίβεια) να την παρακολουθήσουν αδιαφορώντας για τις καθολικά αρνητικές κριτικές, που την περιγράφουν ως "βαρετή". Επηρεασμένοι από το υπερβολικό αυτό προμοτάρισμα, δύο Ιταλοί, οι Αντόνιο και Αντρέα Τοσκάνο, έδωσαν τη δική τους πινελιά αναπλάθοντας το τρέιλερ της ταινίας, με τη διαφορά ότι σ' αυτό - αντί για τους κανονικούς ηθοποιούς, των οποίων ωστόσο οι φωνές ακούγονται κανονικά - πρωταγωνιστούν... τούβλα και πιο συγκεκριμένα φιγούρες τύπου Λέγκο.

5 ξεχωριστά ελληνικά, ερωτικά ντουέτα

Αυτό που καθιστά τα ερωτικά ντουέτα ξεχωριστά είναι ο διάλογος μεταξύ των τραγουδιστών, που εξομολογούνται βαθύτερα συναισθήματα. Το τραγούδι περνάει με πιο άμεσο τρόπο το ερωτικό του μήνυμα, καθώς δεν περιορίζεται σε μια μονομερή, ίσως και κρυφή ερωτική εξομολόγηση, αλλά αυτή συνοδεύεται από μια θετική ανταπόκριση. Είναι τραγούδια που αγαπούν κυρίως τα ερωτευμένα ζευγάρια, τα οποία αισθάνονται να συμμετέχουν σ' αυτό το παιχνίδι των στίχων, σαν να είναι οι ίδιοι οι ερμηνευτές. Κι επειδή love is in the air, ας θυμηθούμε πέντε υπέροχα, ελληνικά, ερωτικά ντουέτα.

Η αθηναϊκή αποκριά στις αρχές του 20ου αιώνα, όπως μοναδικά περιγράφηκε από τον Κωνσταντίνο Χρηστομάνο στην "Κερένια Κούκλα"

Όταν το 1908 η "Κερένια Κούκλα" δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες μέσω των εφημερίδων Πατρίς και Νέον Άστυ, πολλοί την ειρωνεύτηκαν. "Ο κ. Χρηστομάνος γράφει το μυθιστόρημά του εις ένα γαλακτοπωλείον της οδού Σταδίου. Και εκεί υπό τας αναθυμιάσεις του μπακλαβά και των ριζογάλων, υπό την σκιάν ενός τενεκέ καραμελών, αυξάνει και πληθύνεται εις γάλατα και σιρόπια η απαρηγόρητος Κούκλα", σχολίαζε για παράδειγμα μια εφημερίδα. Ωστόσο, σήμερα το βιβλίο αυτό, που περιγράφεται και ως το πρώτο "αθηναϊκό μυθιστόρημα", αποτελεί το πιο γνωστό έργο του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου - τον οποίο οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ως τον Έλληνα δάσκαλο και στενό φίλο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ (Σίσι) της Αυστροουγγαρίας. Είναι μάλιστα ένα από τα λίγα ελληνικά μυθιστορήματα που διασκευάστηκαν για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, παρά το έντονα αφηγηματικό στυλ - με ελάχιστους διαλόγους - που επέλεξε ο Χρηστομάνος.

"Κολομπίνα": Το ερωτικό, αποκριάτικο διήγημα της Αθηνάς Ταρσούλη

Ανέκαθεν οι ημέρες του καρναβαλιού συνδέονταν με την ερωτική απελευθέρωση. Ο έρωτας και το σεξ της μιας βραδιάς ανάμεσα σε δυο άγνωστους, κρυμμένους πίσω από μάσκες, αποτελούσε ένα κοινό, "ένοχο" μυστικό ακόμη και πριν 100 χρόνια, όταν οι κοινωνίες ήταν πολύ πιο κλειστές και συντηρητικές. Ωστόσο, αυτό που διέφερε τότε, ακριβώς λόγω των συντηρητικών ηθών που επικρατούσαν, ήταν το αίσθημα αυξημένης ενοχής, κυρίως από την πλευρά των γυναικών, οι οποίες φοβόντουσαν την κοινωνική κατακραυγή. Αυτό σήμερα δεν ισχύει - και ευτυχώς, γιατί ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να ορίζει μόνος του την ζωή του. Το διήγημα της Αθηνάς Ταρσούλη με τίτλο "Κολομπίνα", που γράφτηκε στις 22.02.1921 και για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Νουμάς" το Μάιο του ίδιου χρόνου, εκφράζει λοιπόν μια διαφορετική κοινωνική νοοτροπία, αλλά παράλληλα ομολογεί και μια σταθερή αλήθεια: το κυρίαρχο συναίσθημα του έρωτα στις ζωές των ανθρώπων, οι οποίοι απελευθερώνονται πιο εύκολα, κρυμμένοι πίσω από μια άψυχη μάσκα - για όσο διάστημα μπορούν να παραμείνουν κρυμμένοι.

Το πρόσωπο μιας αρχαίας Αμαζόνας [εικόνες]

Τη δεκαετία του 1990, η Ρωσίδα αρχαιολόγος Νατάλια Πόλοσμακ ανακάλυψε τα οστά μιας νεαρής γυναίκας, θαμμένα στην οροσειρά Αλτάι της Σιβηρίας. Είχε ζήσει πριν 2.500 χρόνια, ενώ η ηλικία της προσδιορίστηκε μόλις 16 ετών. Το γεγονός ότι η κοπέλα ήταν θαμμένη με ρούχα ιππασίας, ενώ μαζί της ήταν θαμμένα και τα άλογά της, σε συνδυασμό με αναφορές του Ιπποκράτη για Σκυθικά φύλα και τον τρόπο που ζούσαν και πολεμούσαν, έπεισαν την αρχαιολόγο ότι πιθανότατα ήταν μια Αμαζόνα, δηλαδή μια παρθένα πολεμίστρια, που γνώριζε ιππασία, ακόντιο και πολεμούσε τους εισβολείς.Μόνο εάν σκότωνε τρεις εχθρούς, μπορούσε μια Αμαζόνα να χάσει την παρθενιά της, να παντρευτεί και να πάψει πια να πολεμάει.

Οι κινηματογραφικές οδηγίες του ελληνικού στρατού στους 2000 φαντάρους, που συμμετείχαν σε ταινία του Χόλιγουντ για τη μάχη των Θερμοπυλών το 1960

Η Άννα Συνοδινού σε σκηνή της ταινίας "The 300 Spartans"

Πολύ πριν τους "300", το Χόλιγουντ είχε ενδιαφερθεί για μια κινηματογραφική αναπαράσταση της ιστορικής μάχης των Θερμοπυλών, στην οποία ο Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες του επιχείρησαν ν' ανακόψουν την προέλαση των Περσών - την οποία δεν ανέκοψαν μεν, ωστόσο κατάφεραν να καθυστερήσουν παρά την πολλαπλάσια αριθμητική υπεροχή του στρατού των εχθρών τους. Η ταινία είχε δύο τίτλους "The Lion of Sparta" ή "The 300 Spartans", όπως έγινε περισσότερο γνωστή. 

Οι τελευταίες μέρες της Μαρίας Πολυδούρη, όταν αργοπέθαινε στο φθισιατρείο "Σωτηρία" - Μία από τις τελευταίες της φωτογραφίες

Σε ηλικία 28 ετών και 28 ημερών, στις 29 Απριλίου 1930 η Μαρία Πολυδούρη έφυγε από την ζωή, αγνοώντας την εμβέλεια που θα αποκτούσε το ποιητικό της έργο μετά θάνατον, καθιερώνοντάς την ως μία από τους εκφραστές των Ελλήνων "καταραμένων ποιητών", όπως και ο μεγάλος έρωτας της ζωής της, Κώστας Καρυωτάκης. Άλλωστε, αν και είχε εμφανιστεί στα γράμματα από μικρή ηλικία, η πρώτη της ποιητική συλλογή δημοσιεύτηκε μόλις το 1928, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε νοσηλευόμενη στο νοσοκομείο "Σωτηρία", καθώς έπασχε από φυματίωση.