Γιατί το Mega έγινε "Medium" και κινδυνεύει να γίνει... Small";

Ήδη από την πρώτη εβδομάδα της τηλεοπτικής σαιζόν 2014-15 διαφάνηκε ότι ο νικητής θα κρινόταν ανάμεσα σε δύο: τον ΑΝΤ1 και τον Alpha. Τους πρώτους μήνες, το προβάδισμα το είχε - για πρώτη φορά στην ιστορία του - ο τηλεοπτικός σταθμός του Κοντομηνά, όμως τη νέα χροιά - χάρη και στο "Voice" - ο ΑΝΤ1 ξανάγινε αδιαφιλονίκητα πρώτος. Αντίθετα, από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι το Mega channel για πρώτη φορά στην ιστορία του θα βρισκόταν τρίτο σε απόσταση. Και όσο περνούσε ο καιρός, τόσο η απόστασή του από τους δυο ανταγωνιστές μεγάλωνε. Και οι τηλεθεάσεις του Mega έπεφταν συνεχώς με αποκορύφωμα το τραγικά χαμηλό 12.8% κατά τη μεγάλη εβδομάδα, ενώ ελάχιστα έχουν ανέβει τα ποσοστά από τότε, κινούμενα λίγο πάνω από το 14%!

Τηλεοπτικά σόου απ' όλον τον κόσμο, που προκαλούν αντιδράσεις

Κάποια τηλεοπτικά προγράμματα προκαλούν πολλές συζητήσεις και αντιδράσεις στο εξωτερικό, αλλά δεν θα τα δούμε μάλλον ποτέ να προσαρμόζονται στην ελληνική τηλεόραση. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς κινούνται μεταξύ πρόκλησης και ευθείας παραβίασης προσωπικών δεδομένων στο όνομα της τηλεθέασης. Στην τηλεόραση βέβαια όλα επιτρέπονται και ο τηλεθεατής έχει ως αναντικατάστατο όπλο το τηλεκοντρόλ του, όμως πόσο εύκολο είναι να το χρησιμοποιήσει, όταν το θέαμα είναι άκρως γαργαλιστικό και χαϊδεύει τα πιο ταπεινά, ατιθάσευτα ένστικτα ενός μέσου ανθρώπου;

Οι αμερικάνικες σαπουνόπερες που προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση

Η σαπουνόπερα γεννήθηκε στο Σικάγο και αρχικά ήταν ένα ραδιοφωνικό είδος μυθοπλασίας. Όλα ξεκίνησαν στις 20 Οκτωβρίου 1930 στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό WGN, όταν οι ακροατές του άκουσαν για πρώτη φορά την ιστορία του "Painted Dreams". Τα επόμενα χρόνια οι σαπουνόπερες, ιστορίες σε συνέχειες που ονομάστηκαν έτσι επειδή οι παραγωγές γίνονταν κυρίως από εταιρίες απορρυπαντικών (όπως η P&G), θα κατακτούσαν τα ραδιοκύματα σε παναμερικανικό επίπεδο, ενώ στις 2 Οκτωβρίου 1946 θα προβαλλόταν η πρώτη τηλεοπτική σαπουνόπερα με τίτλο "Faraway Hill", αν και η διάρκεια ζωής της δεν θα ξεπερνούσε τους δυόμιση μήνες. Οι σαπουνόπερες θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατεξοχήν τηλεοπτικό είδος του 20ου αιώνα, καθώς στις αρχές του 21ου έχουν παρακμάσει σε βαθμό, που να αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση. Κι όμως, μόλις πριν λίγα χρόνια, τη δεκαετία του '80 με αρχές '90 βρίσκονταν στο απόγειο της δημοφιλίας τους, με τις αμερικάνικες παραγωγές να κατακτούν την παγκόσμια τηλεόραση - και μαζί φυσικά και την ελληνική.

Οι κριτικές επιτροπές "σκοτώνουν" τη Γιουροβίζιον;

Τα προηγούμενα χρόνια, δυο-τρεις μήνες πριν τη Γιουροβίζιον έκανα μικρά αφιερώματα με σχόλια για τα τραγούδια, που εκπροσωπούσαν την κάθε χώρα. Φέτος, ούτε κατά διάνοια δεν τόλμησα να κάνω κάτι παρόμοιο και ο λόγος ήταν πολύ απλός: η συντριπτική πλειοψηφία των φετινών τραγουδιών - περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά την τελευταία δεκαετία - είναι τραγικά μονότονα και αδιάφορα.

Γιουροβίζιον 2015: Ποια τραγούδια να προσέξετε

Σαράντα χώρες εκπροσωπούνται στη Γιουροβίζιον του 2015, μεταξύ αυτών και η καθόλου ευρωπαϊκή Αυστραλία, που ωστόσο έχει ένα από τα λίγα καλά τραγούδια του φετινού διαγωνισμού. Η αλήθεια είναι ότι όποιος μπει στη διαδικασία να παρακολουθήσει και τους δύο ημιτελικούς συν τον τελικό του Σαββάτου, θα πρέπει προηγουμένως να έχει πιεί αρκετά υγρά (ώστε να βρίσκει εύκολη τη δικαιολογία της τουαλέτας), να είναι εφοδιασμένος με... αντι-υπνωτικά και θυμάται ότι πάντα υπάρχουν και χειρότερα. Ένας κυκεώνας από τυπικές μπαλάντες (όπου τυπικό = απομίμηση, δηλαδή το αντίθετο του κλασικού) και άνευρα ποπ τραγούδια, που κανείς ραδιοφωνικός παραγωγός δεν θα επέλεγε να συμπεριλάβει στο playlist του, τα περισσότερα με στίχους υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης και άλλων ιδεωδών, τα οποία είναι ωραίο μεν να ενσωματώσουμε πραγματικά στην ζωή μας, όχι όμως και να τα εξευτελίζουμε με αδιάφορα, κλισέ τραγούδια.

Ο "σκανδαλώδης" ελληνικός τελικός για τη Γιουροβίζιον το 1980 και η αμφισβήτηση της νίκης της Άννας Βίσση ύστερα από 35 χρόνια

Ο τελικός για την επιλογή του ελληνικού τραγουδιού που εκπροσώπησε τη χώρα μας στη Γιουροβίζιον το 2002, θεωρείται ο πιο σκανδαλώδης ever. Από το ίδιο κιόλας βράδυ, οι χαμένοι βγήκαν στα τηλεπαράθυρα και άρχισαν να τα χώνουν στην ΕΡΤ για την πραγματικά κάκιστη τεχνικά διοργάνωση, ενώ άφηναν αιχμηρότατες αιχμές κατά του αμφιλεγόμενου "S.A.G.A.P.O.", που κέρδισε τον ελληνικό διαγωνισμό. Για μέρες οι Πέγκυ Ζήνα, Κατερίνα Τοπάζη και Κώστας Μπίγαλης είχαν πιάσει στασίδι στις διάφορες εκπομπές που ασχολήθηκαν με το - εντός ή εκτός εισαγωγικών - "σκάνδαλο" (παραφουσκώνοντάς το οπωσδήποτε και για λόγους τηλεθέασης) και η ελληνική τηλεόραση μας χάρισε για ακόμη μια φορά αλησμόνητες στιγμές. Κι όμως, υπήρχε ένας ελληνικός τελικός, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη πιο σκανδαλώδης, με τη διαφορά ότι είχε την ατυχία να πραγματοποιηθεί το μακρινό 1980, όταν ούτε ιδιωτική τηλεόραση υπήρχε ούτε βέβαια κουτσομπολίστικες εκπομπές.

Το "γκρέμισμα των τειχών" στην Αθήνα για τους Έλληνες νικητές σε διεθνή μουσικό διαγωνισμό το Μάιο του 1910

Όλοι θυμόμαστε πώς το Μάιο του 2005 όλη η Ελλάδα πανηγύρισε τη νίκη της Έλενας Παπαρίζου στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον. Ήταν περασμένες 1 τα ξημερώματα (βέβαια βόλευε και η μέρα, αφού ήταν ξημερώματα Κυριακής), όταν πολλοί βγήκαν στην πλατεία Συντάγματος ή στο Λευκό Πύργο, ενώ χιλιάδες υποδέχθηκαν την νικήτρια κατά την επιστροφή της από το Κίεβο. Κάποιοι τότε μίλησαν για σύμπτωμα των καιρών και για απόδειξη κυριαρχίας του lifestyle στην ζωή μας. Αναφέρεται ακόμη και σήμερα, την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ως ένα παράδειγμα υποτιθέμενης αλλοτρίωσης του πληθυσμού, που δήθεν παρασύρθηκε από τη γοητεία των στρας και πανηγύριζε για ανούσιες νίκες. Αν ανατρέξουμε στο βάθος του χρόνου, θα εντοπίσουμε παρόμοιους πανηγυρισμούς (όχι με κόρνες, αφού τότε τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα, ούτε με συγκεντρώσεις στα αεροδρόμια, αφού τότε δεν υπήρχαν καν αεροπλάνα στην Ελλάδα) με αφορμή τη νίκη της αθηναϊκής μαντολινάτας σε διεθνή μουσικό διαγωνισμό το Μάιο του 1910 - 95 ολόκληρα χρόνια πριν τη νίκη της Έλενας.

Ο αγώνας ταχύτητας μεταξύ τρένου και αεροπλάνου το 1910, αποτυπωμένος σε φωτογραφία της εποχής

Σήμερα θα φάνταζε αστεία κάθε πρόταση αγώνα ταχύτητας μεταξύ ενός τρένου (ακόμη και του πιο γρήγορου στον κόσμο) μ' ένα αεροπλάνο. Το πρώτο θα φάει τη σκόνη του δεύτερου από το πρώτο ακόμη δευτερόλεπτο, πριν καν το αεροπλάνο απογειωθεί. Φυσικά, το πολύ μακρινό 1910, όταν ακόμη η εφεύρεση των αδερφών Ράιτ βρισκόταν σε νηπιακή ηλικία, μια τέτοια αναμέτρηση αποτελούσε μια πρώτης τάξεως πρόκληση, που θα επιβεβαίωνε ή θα διέψευδε τη δυναμική του νέου μεταφορικού μέσου. 

Οι άνθρωποι του ελληνικού κινηματογράφου ενδιαφέρονται άραγε για την πραγματική ιστορία της τέχνης που υπηρετούν στη χώρα μας - ή μήπως όχι; (Η μαρτυρία ενός ερευνητή)

Το 2014 τιμήθηκαν τα 100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου, καθώς συμπληρώθηκε ένας αιώνας από τα γυρίσματα της πρώτης ταινίας μεγάλου μήκους, μια κινηματογραφική διασκευή της "Γκόλφως". Πραγματοποιήθηκαν κάποιες εκδηλώσεις, ενώ γράφτηκαν και άρθρα στις εφημερίδες. Αρκετοί ανέτρεξαν είτε στο ίντερνετ είτε στα - όχι και λίγα - βιβλία, που ήδη κυκλοφορούν στο εμπόριο ή βρίσκονται στα ράφια των δημοτικών βιβλιοθηκών, ώστε να μάθουν περισσότερα για την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, πώς αυτός ξεκίνησε και πώς διαμορφώθηκε τα πρώτα χρόνια της πορείας του. Μόνο που οι πληροφορίες που προσφέρουν τα βιβλία αυτά είναι ελλιπείς, προϊόν υποτυπώδους έρευνας, που πραγματοποιήθηκε πριν από αρκετές δεκαετίες και αναπαράγεται σχεδόν μηχανικά απ' όλους τους ερευνητές.

Οι κυριότερες απορίες των Ελλήνων που γκουγκλάρουν.

Ποιος; Πού; Πώς; Πότε; Τι; Γιατί; Είναι οι έξι ερωτηματικές αντωνυμίες που αγαπούν οι... φιλομαθείς (εντός και εκτός εισαγωγικών). Κι όταν οι απαντήσεις είναι δυσεύρετες στην κανονική ζωή, έρχεται η ώρα του γκουκλαρίσματος. Η δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης του ίντερνετ προσπαθεί να μαντέψει τι θα γράψει ο κάθε φιλομαθής ιντερνετάκιας που καραδοκεί ανά πάσα στιγμή και εμφανίζει τις συχνότερες φράσεις των χρηστών της. Κάπως έτσι, μπορούμε να μπούμε στο μυαλό του μέσου "δικτυωμένου" Έλληνα και να μάθουμε τις βασικές του απορίες, όπως τις έχει καταγράψει η Google το Μάιο του 2015.