Όταν ένας εργένης (άνδρας ή γυναίκα) αποφασίζει ν' αποκτήσει ένα κατοικίδιο, συνήθως το κάνει απόλυτα συνειδητοποιημένα γνωρίζοντας και τις υποχρεώσεις που έχει η συντροφιά ενός ζώου. Αντίθετα, όταν πρόκειται για οικογένειες, η αγορά ενός κατοικίδιου έρχεται αρκετά συχνά ως αποτέλεσμα πιέσεων από τα μικρά παιδιά, που ζαλίζουν τους γονείς τους πόσο πολύ θα ήθελαν ένα σκυλάκι (ή γατάκι ή κουνελάκι κλπ.) να παίζουν μαζί του και να το φροντίζουν. Το θέμα είναι ότι πολύ εύκολα ένα μικρό παιδί μπορεί να ξεχάσει τις υποσχέσεις του, όταν στην πράξη διαπιστώσει ότι η φροντίδα ενός κατοικίδιου ζώου απαιτεί μεγαλύτερη υπευθυνότητα και περισσότερες υποχρεώσεις απ' όσες αρχικά φανταζόταν. Φυσικά, είναι αποκλειστική ευθύνη των γονιών να διδάξουν στο παιδί ή στα παιδιά τους πώς θα γίνουν υπεύθυνα άτομα αναλαμβάνοντας την πλήρη ευθύνη των αποφάσεών τους, όμως δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο του ζώου που διώχνεται κακήν κακώς από ένα σπίτι, απλά και μόνο επειδή το παιδί βαρέθηκε το τετράποδο παιχνίδι του, οι δε γονείς δεν φρόντισαν να μάθουν στο παιδί τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς.