"Μαρίνα Αυγέρη": Οδηγός των πρώτων επεισοδίων της σειράς του 1973, που έγραψε η Τζένη Καρέζη χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο

Σε μονάχα τρεις τηλεοπτικές σειρές έπαιξε η αγαπημένη ηθοποιός Τζένη Καρέζη: "Μαρίνα Αυγέρη", "Μεγάλη περιπέτεια" και "Μαύρη Χρυσαλλίδα". Συμπτωματικά, η πρώτη και η τελευταία σειρά περιέγραφαν μια ιστορία στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ενώ και στις δύο το σενάριο έγραψε η Κρέζη, αν και στη "Μαρίνα Αυγέρη" χρησιμοποίησε το πομπώδες ψευδώνυμο "Παυλίνα Μπόταση". Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο σ' αυτήν τη σειρά, που σηματοδότησε την πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση της καταξιωμένης σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου, καθώς είναι μια σειρά που δεν σώζεται, ενώ προβλήθηκε σε μια εποχή που οι τηλεοπτικές συσκευές ήταν σχετικά λίγες.

Πώς η απαγόρευση του αλκοόλ άλλαξε προς το καλύτερο την ζωή ενός χωριού στη Ρωσία

Όταν στα 1920 η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλλε την ποταπαγόρευση, το μόνο που κατάφερε ήταν να αυξήσει τη διακίνηση μαύρου χρήματος. Η εξήγηση είναι εύκολη. Η επιβολή αυστηρών κανόνων που αγγίζουν τον τρόπο ζωής εκατομμύρια πολιτών δύσκολα μπορεί να είναι αποτελεσματική, πολύ περισσότερο όταν διακυβεύονται οικονομικά συμφέροντα, ενώ παράλληλα το αντικείμενο αφορά έναν πανίσχυρο εθισμό, όπως ο αλκοολισμός - έστω και σε ήπια μορφή. Όταν όμως η απόφαση αποκλεισμού του αλκοόλ αποτελεί συνειδητή, ομόφωνη επιλογή μιας μικρής κοινότητας, τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά.

Πώς οι ελέφαντες βοηθούν τα παιδιά με αυτισμό και με ειδικές ανάγκες

Πιθανόν έχετε ακούσει λίγα πράγματα για τη θεραπευτική ιππασία, μια πρωτοποριακή μέθοδο θεραπείας ατόμων με νοητικά προβλήματα μέσω της ιππασίας που ακολουθείται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Ζώα κοινωνικά, τα άλογα βοηθούν τα παιδιά - και όχι μόνο - να κοινωνικοποιηθούν, ν' αναλάβουν ευθύνες, με άλλα λόγια να γίνουν πιο υπεύθυνα και πιο ώριμα. Ίσως έχετε υπόψη και για παρόμοια προγράμματα, όπου το έργο αυτό αναλαμβάνουν τα πιο κοινωνικά θηλαστικά της θάλασσας, τα δελφίνια. Τι θα λέγατε όμως για θεραπευτικά προγράμματα με πρωταγωνιστές ελέφαντες;

6 ελληνικά, κωμικά σίριαλ που "πήδηξαν τον καρχαρία".

Μια από τις κλασικές σειρές της αμερικάνικης τηλεόρασης ήταν το "Happy Days", που προβαλλόταν επί μια δεκαετία μεταξύ 1974 και 1984. Σ' ένα επεισόδιο του πέμπτου κύκλου, ένας από τους χαρακτήρες, ο Φόνζι, έκανε κάτι αδιανόητο: ενώ έκανε θαλάσσιο σκι πήδηξε πάνω από έναν καρχαρία. Η παράλογη αυτή σκηνή "γέννησε" τη φράση "πήδηξε τον καρχαρία" ("jumped the shark"), που άρχισε να χρησιμοποιείται κάποια χρόνια μετά για να υποδηλώσει τη στιγμή που ένα τηλεοπτικό σίριαλ χάνει τον αρχικό προσανατολισμό του ή αρχίζει να παρακμάζει. Αν και αυτός ο παραλληλισμός δεν χρησιμοποιείται στην ελληνική γλώσσα, το νόημα που αυτός περικλείει σίγουρα αφορά και ελληνικά σίριαλ, αφού είναι αναπόφευκτο κάποια στιγμή, όσο πετυχημένη κι αν είναι μια σειρά, να έρθει η ώρα της "κοιλιάς" ή της παρακμής. Αυτή είναι μια μικρή, δική μου συνεισφορά. Μπορείτε να καταθέσετε και τις δικές σας απόψεις.

Περί φαγητού ο λόγος

Υπάρχουν κάποια πράγματα κοινά σ' όλους τους ανθρώπους κι ένα από αυτά είναι η ανάγκη του φαγητού. Οι περισσότεροι βέβαια δεν τρώνε απλά από υποχρέωση, αλλά από αγάπη. Ορισμένοι από αυτούς (από κλασικοί συγγραφείς μέχρι σύγχρονοι διάσημοι) είχαν την ευκαιρία να αποθεώσουν ή να προσδιορίσουν τη σχέση τους με το φαγητό μέσα από γραπτά κείμενα ή συνεντεύξεις. Άλλες σοβαρές κι άλλες ανάλαφρες, αυτές είναι κάποιες ρήσεις περί φαγητού,όχι για να τις αποστηθίσετε, αλλά σαν ένα είδος.... πνευματικής τροφής, μια αφορμή να σκεφτούμε όλοι τη δική μας, προσωπική σχέση με το φαγητό.

10 απορίες μετά τη βραδιά των εκλογών

Ξαναέγιναν λοιπόν εκλογές και ξαναέχουμε την ίδια κυβέρνηση σ' έναν ελαφρώς διαφορετικό πολιτικό χάρτη. Αυτά σε πρώτο επίπεδο. Κι επειδή καλό είναι μια μέρα μετά τη "γιορτή" της Δημοκρατίας να μην αναλωνόμαστε σε βαθιές πολιτικές αναλύσεις για το τι μέτρα θα μας βρουν τους επόμενους μήνες (αυτά λίγο πολύ τα ξέρουμε!), σκέφτηκα να καταγράψω το τοπ10 των - μάλλον επιφανειακών - αποριών που μου γέννησε η εκλογική βραδιά, σε περίπτωση που μπορέσει κάποιος να μου τις λύσει! (Όχι ότι σκοπεύω να χάσω και τον ύπνο μου δηλαδή...)

Σε ποιες ευρωπαϊκές χώρες οι σπουδές ικανοποιούν περισσότερο τους αλλοδαπούς φοιτητές;

Δεν πέρασες στη σχολή της προτίμησής σου ή απλά δεν εμπιστεύεσαι την ποιότητα εκπαίδευσης που παρέχουν τα ελληνικά πανεπιστήμια και θέλεις να σπουδάσεις στο εξωτερικό, αλλά δεν ξέρεις σε ποια χώρα να ψαχτείς; Ένα βοηθητικό κριτήριο μπορεί ν' αποτελέσει ο βαθμός ικανοποίησης των αλλοδαπών φοιτητών σε διάφορα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, όπως καταγράφηκε σε έρευνα για την ιστοσελίδα studyportals.com, που ανακοίνωσε τα Βραβεία Διεθνούς Ικανοποίησης Φοιτητών 2015.

Πόσο σεξιστική είναι η προεκλογική αφίσα υποψηφίου (στην Αυστρία);

Αν ήταν υποψήφιος στις ελληνικές εκλογές, ο 26χρονος Γιούλιαν Σμιντ (παχύ το σ) θα κέρδιζε μια θέση στα πάνελ των ψυχαγωγικών εκπομπών, που θα σχολίαζαν τη νόστιμη εξωτερική του εμφάνιση και την πρωτότυπη προεκλογική του αφίσα, στην οποία το πρόσωπό του είναι γεμάτο "κοκκινάδια" από γυναικεία χείλη, ενώ οι σοβαρές πολιτικές εκπομπές θα τον απέφευγαν όπως ο διάβολος το λιβάνι, από φόβο μήπως θεωρηθούν... ασόβαρες. Στην Αυστρία, πάλι, όπου είναι υποψήφιος με το κόμμα των Πρασίνων για τις τοπικές εκλογές της Βιέννης, ο Σμιντ κατηγορείται για σεξιστική καμπάνια.

15 συμπεράσματα από μια προεκλογική περίοδο, που μας κάθισε στο στομάχι

Βαθιά πολιτική ανάλυση δεν θα κάνω. Άλλωστε, δεν είχα το κουράγιο να παρακολουθήσω από κοντά την πολλοστή τα τελευταία χρόνια προεκλογική δραστηριότητα των κομμάτων, που ευτυχώς κλείνει την αυλαία της λίγες μέρες - με το φόβο να ξανανοίξει η αυλαία σε λίγους μήνες ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ούτε και στο 19ο αιώνα οι διορισμένες από το βασιλιά κυβερνήσεις δεν άλλαζαν τόσο συχνά! Όπως και να χει, λίγες μέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες επιχειρώ ένα διαφορετικό απολογισμό της προεκλογικής περιόδου με καυστική διάθεση προς όλους - χωρίς βέβαια αυτό να μεταφράζεται και σε απόρριψη των πάντων. Όχι ότι δεν θα είχα διάθεση να επιχειρηματολογήσω για την ψήφο μου, στην οποία μπορώ να πω ότι έχω γενικά καταλήξει, αλλά νιώθω τόσο κουρασμένος απ' όλη αυτήν τη φασαρία, ώστε θεωρώ πιο χρήσιμο να την ξορκίζω αποδομώντας την.

Πώς οι βυζαντινισμοί των πολιτικών της Αυστραλίας έχουν βάλει τα γυαλιά στην ελληνική πολιτική ζωή. (Ή πώς η Αυστραλία άλλαξε πέντε πρωθυπουργούς μέσα σε 8 χρόνια)

Χάνοντας τις εθνικές εκλογές στις 24 Νοεμβρίου 2007, ο Τζον Χάουαρντ είχε συμπληρώσει πάνω από εντεκάμιση χρόνια πρωθυπουργίας, ήταν δηλαδή ο δεύτερος μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της Αυστραλίας. Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί ότι μέσα στην επόμενη οκταετία η χώρα-ήπειρος με τη μεγάλη ελληνική ομογένεια θα άλλαζε πέντε πρωθυπουργούς - πρακτικά τέσσερις, αλλά ο ένας με διπλή θητεία. Και μπορεί σύμφωνα με τους νόμους της Αυστραλίας η Βουλή να διαλύεται μετά από θητεία τριών ετών, όμως οι συνεχείς εναλλαγές πρωθυπουργών δεν οφείλονταν απαραίτητα στην ψήφο των πολιτών, αλλά σε παρασκηνιακές διεργασίες ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ εσωκομματικών αντιπάλων, όπου ένα ξαφνικό αίτημα αμφισβήτησης της ηγεσίας ενός πρωθυπουργού μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή του μέσα σε λίγες ώρες, ώστε πολλές φορές οι Αυστραλοί με άλλον πρωθυπουργό ξημερώθηκαν το πρωί και με άλλον πήγαν για ύπνο το ίδιο βράδυ!