Το ανατρεπτικό πασχαλινό διήγημα του Ντοστογιέφσκι, όπου ο διάβολος διδάσκει σ' έναν παπά την ταπεινοφροσύνη

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι συνδύαζε μια βαθιά πίστη στην ουσία της χριστιανικής πίστης με την αμφισβήτηση κάθε εξουσίας, όπως ήταν και η εκκλησία. Για παράδειγμα, τα χρόνια της εξορίας του στη Σιβηρία έγραφε από τη μια ότι ήταν "τέκνο της απιστίας και της αμφιβολίας μέχρι τώρα και είμαι σίγουρος ότι θα παραμείνω έτσι μέχρι τον τάφο", όμως παράλληλα διακήρυττε πως "ακόμη κι αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι η αλήθεια βρίσκεται μακριά από το Χριστό, θα επέλεγα να παραμείνω με τον Χριστό παρά με την αλήθεια". Στα χρόνια αυτής της φυλακής, εξόριστος στη Σιβηρία, ο Ντοστογιέφσκι έγραψε μεταξύ άλλων και την παρακάτω πασχαλινή ιστορία, ένα διήγημα λάβρο κατά των φαρισαϊσμών από εκπροσώπους της χριστιανικής θρησκείας, που δεν αντιλαμβάνονται την ουσία τς πίστης που διακηρύττουν.

Ιωάννης Πιαλόγλου: Ο Έλληνας μπατζανάκης του Μπάστερ Κίτον. Παντρεύτηκε πρωταγωνίστρια του βωβού κινηματογράφου, παρότι η οικογένεια της δεν τον ήθελε, γιατί τον θεωρούσαν... Τούρκο. Εκείνη έγινε Ελληνίδα, όμως ο γάμος τους διαλύθηκε σύντομα, επειδή της ζητούσε να εγκαταλείψει την κινηματογραφική της καριέρα.

Όταν στις 31 Μαΐου 1921 ο δημοφιλής κωμικός ηθοποιός Μπάστερ Κίτον παντρεύτηκε την 25χρονη ηθοποιό Νάταλι Ταλμάτζ (που παρεμπιπτόντως ήταν η κουνιάδα του αφεντικού του, παραγωγού Τζόζεφ Σενκ, παντρεμένου με την επίσης ηθοποιό Νόρμα Ταλμάτζ), απέκτησε Έλληνα μπατζανάκη. Αυτός ήταν ο πλούσιος καπνέμπορος, ο οποίος πέντε περίπου μήνες νωρίτερα είχε παντρευτεί τη μικρότερη αδερφή της Νάταλι, Κόνστανς, επίσης πρωταγωνίστρια του βωβού κινηματογράφου, ένας αιφνιδιαστικός κρυφός γάμος που συζητήθηκε πολύ στους κοσμικούς κύκλους της Αμερικής, όπως και το διαζύγιο, που ακολούθησε λίγους μόλις μήνες μετά.

Οι πρώτοι Έλληνες ηθοποιοί του Χόλιγουντ. Σπάνιες εικόνες από κινηματογραφικές τους εμφανίσεις σε μια εποχή που οι Έλληνες μετανάστες κρίνονταν καλοί μόνο για εστιάτορες και ζαχαροπλάστες.

Το όνειρο πολλών Ελλήνων ηθοποιών είναι μια διεθνής καριέρα και δη μια καριέρα στο Χόλιγουντ. Πολλοί κατά καιρούς μετακόμισαν στο L.A. με αυτόν τον κρυφό πόθο, για να προσγειωθούν στην πραγματικότητα, που θέλει τους Έλληνες ηθοποιούς (δηλαδή αυτούς που έρχονται κατευθείαν από την Ελλάδα με τη σπαστή προφορά των αγγλικών σε αντίθεση με τους Ελληνοαμερικανούς δεύτερης και τρίτης γενιάς) να περιορίζονται σε ρόλους κομπάρσων - συνήθως - και υποδυόμενοι ρόλους χιλίων δυο εθνικοτήτων. Αυτή ήταν η μοίρα των Ελλήνων ηθοποιών στο Χόλιγουντ ήδη από την εποχή του βωβού κινηματογράφου. Οι περισσότεροι περιορίζονταν σε τριτοτέρτατους ρόλους μικρής διάρκειας χωρίς - πολλές φορές - να καταγράφεται το όνομά τους, το οποίο φυσικά δεν ήταν το ελληνικό, όπως βαφτίστηκαν, αλλά μια πιο αμερικανοποιημένη εκδοχή του. Οι περισσότεροι έχουν ξεχαστεί, όπως έχουν ξεχαστεί και οι ταινίες τους - χαμένες στην πλειοψηφία. Αυτό που επιχειρώ να κάνω είναι να καταγράψω τα ονόματα κάποιων έστω από τους πρώτους Έλληνες ηθοποιούς του Χόλιγουντ προσθέτοντας ακόμη και εικόνες, όπου ήταν δυνατό να βρεθούν, των κινηματογραφικών τους συμμετοχών.

Ποιοι ηθοποιοί του Χόλιγουντ πρωταγωνιστούν στις καλύτερες και ποιοι στις χειρότερες ταινίες;

en.wikipedia.org

Είναι τυχαίο που κάποιοι ηθοποιοί πρωταγωνιστούν σταθερά σε ταινίες που αποθεώνονται από τους κριτικούς, ενώ άλλοι συνάδελφοί τους βλέπουν τις περισσότερες ταινίες τους να μην περνούν τη βάση; Είναι θέμα καλού ή κακού μάνατζερ, καλού ή κακού ενστίκτου του κάθε ηθοποιού ή απλά είναι θέμα ταλέντου; Άλλωστε ο ηθοποιός - πόσο μάλλον όταν υποδύεται έναν πρωταγωνιστικό ρόλο - αποτελεί πολύ σημαντική παράμετρο για το συνολικό αποτέλεσμα, που εμφανίζεται επί της οθόνης. Η αλήθεια είναι ότι η έρευνα της ιστοσελίδας vox.com δεν φτάνει στο σημείο να εξηγήσει αυτές τις συμπτώσεις, αλλά περιορίζεται να ξεχωρίσει τους ηθοποιούς που σχεδόν επί σταθερής βάσης εμφανίζονται στις καλύτερες και στις χειρότερες ταινίες της Χόλιγουντ βάσει των κριτικών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για την κάθε ταινία.

"Sex and the city" στην Γκάνα. Η αφρικανική εκδοχή της διάσημης τηλεοπτικής σειράς που σπάει τα ταμπού των γυναικών της Αφρικής

Μια δημοσιογράφος γύρω στα 30 αναζητά τον τέλειο άνδρα, αν και κατά βάθος είναι κολλημένη σ' έναν παλιό, μεγάλο έρωτα. Οι καλύτερές της φίλες; μια υπερδραστήρια σεξουαλικά γυναίκα που δεν φοβάται να μιλάει ανοιχτά για το σεξ και ό,τι το αφορά, μια σεμνότυφη χαμηλοβλεπούσα που σοκάρεται με κάθε συζήτηση γύρω από το σεξ και ονειρεύεται τον άνδρα του παραμυθιού, μια δικηγόρος σχετικά απελευθερωμένη που όμως γκρινιάζει για τους πάντες και τα πάντα και μια ακόμη τύπισσα που απλά... υπάρχει. Αν η τελευταία έλειπε - και δεν θα ήταν αισθητή η απουσία της εδώ που τα λέμε - το μυαλό σας ίσως θα πήγαινε στο "Sex and the city". Η τηλεοπτική όμως αυτή γυναικοπαρέα δεν ζει στη Νέα Υόρκη, αλλά σε "Μια Αφρικανική Πόλη" (αποδίδοντας στα ελληνικά τον τίτλο του σίριαλ "An African City") και πιο συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα της Γκάνα, Άκρα.

Νοτιοκορεατική μπαλάντα και μογγολική ποπ για τ' αφτιά σας μόνο

Υπάρχει ποπ ασιατικής προέλευσης; Αν ξεπεράσουμε το πρόβλημα της γλώσσας και αφεθούμε στην παγκόσμια γλώσσα της μουσικής, της σκηνικής παρουσίας και του βιντεοκλίπ, μπορούμε ν' ανακαλύψουμε τραγούδια που δεν μιλάνε ελληνικά, αγγλικά ή κάποια άλλη γνωστή μας γλώσσα - ή έστω μια γλώσσα στην οποία έχουν συνηθίσει τ' αφτιά μας. Δύο παραδείγματα: μια μπαλάντα στα νοτιοκορεατικά και ένα ποπ τραγούδι από μογγολικό συγκρότημα! Τραγουδάκια που εντάξει... δεν είναι και για να τ' ακούτε όλη μέρα (το όχι ευκαταφρόνητο, αλλά και υπερτιμημένο εμπόδιο της γλώσσας!), αλλά όμως έχουμε τη δυνατότητα να τ' ανακαλύψουμε στην εποχή του ίντερνετ και της δορυφορικής τηλεόρασης επιβεβαιώνοντας ότι η μουσική - ακόμα και στην ποπ εκδοχή της - μας φέρνει πιο κοντά, πέρα και πάνω από τα γλωσσικά σύνορα!

Τραγούδια που μας μαθαίνουν... αριθμητική (αλλά δεν απευθύνονται σε παιδιά)

Υπάρχουν πολλά τραγουδάκια που μαθαίνουν στα παιδιά τους αριθμούς και κάποια βασικά μαθηματικά. Υπάρχουν όμως και τραγούδια για ανθρώπους μεγαλύτερων ηλικιών, που σκοπό βέβαια δεν έχουν να μάθουν μαθηματικά στους ακροατές τους, αλλά οι στίχοι είναι ολοφάνερα εμπνευσμένοι από τη στοιχειώδη αριθμητική. Για κάποιους οι στίχοι αυτών των τραγουδιών είναι απλά προϊόν έλλειψης έμπνευσης, γι' άλλους πάλι μπορεί να θεωρούνται ακόμη και ευφυείς ως ασυνήθιστοι. Αυτά τα τελευταία τραγούδια για "μεγάλους" έδωσαν την αφορμή γι' αυτό το αφιέρωμα, σε μια εποχή, άλλωστε, που ένα από τα σουξέ βασίζεται σε μια παρόμοια λογική.

Δείξε μου τα δάχτυλά σου να σου πω ποιος είσαι;

Όσοι πιστεύετε στα διάφορα τεστ προσωπικότητας και γενικά σε όσες διακηρύξεις ισχυρίζονται ότι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου αποτυπώνεται σε διάφορα σημεία της εξωτερικής του εμφάνισης, έχετε ακόμη ένα εξωτερικό στοιχείο να εστιάσετε την προσοχή σας: τα δάχτυλα του χεριού του ανθρώπου που σας ενδιαφέρει. Όσοι πάλι δεν πιστεύετε σε τέτοια σχήματα, αλλά τα θεωρείτε παραλογισμούς, απλά δείξτε τα χέρια σας ή ζητήστε από τους άλλους να σας δείξουν τα δικά τους, ώστε να επιβεβαιώσετε για ακόμη μια φορά ότι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπους είναι συνισταμένη πολλών διαφορετικών παραγόντων, που δεν έχουν και πολύ μεγάλη σχέση με λεπτομέρειες όπως το αν ο δείκτης του δεξιού μας χεριού είναι μικρότερος, μεγαλύτερος ή ίσος από τον παράμεσο. Τα στοιχεία βασίζονται σε αμερικανική έρευνα, όπως αναπαράχθηκε από εκπομπή της ιαπωνικής τηλεόρασης και στη συνέχεια από την ιστοσελίδα  RocketNews24.

Είναι τα "κίτρινα χαλιά" η λύση για την αποτροπή τροχαίων με θύματα παιδιά στους δρόμους των πόλεων;

Τα στοιχεία των αστυνομικών αρχών της Νοτίου Κορέας, που διαπίστωναν αύξηση στον αριθμό θανατηφόρων τροχαίων δυστυχημάτων με θύματα παιδιά (65 νερά παιδιά το 2015, + 25% σε σχέση με το 2014), εκ των οποίων το 80% λαμβάνουν χώρα σε διαβάσεις κοντά στα σχολικά κτίρια, ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά μιας οργάνωσης με την επωνυμία "Διεθνές Κέντρο Δικαιωμάτων του Παιδιού" (InCRC), που από τον Απρίλιο του 2015 έχει ξεκινήσει μια ενδιαφέρουσα εκστρατεία πρόληψης. Σύνθημά της είναι ότι τα "κίτρινα χαλιά" μπορούν να σώσουν τις ζωές πολλών παιδιών βοηθώντας στην αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων.

Η πιο περίεργη διαφήμιση για χάμπουργκερ που έχετε δει

Γενικά, στις διαφημίσεις κυριαρχεί το δόγμα της πρόκλησης. Μια διαφημιστική καμπάνια θεωρείται πετυχημένη αν προκαλέσει συζητήσεις, όσο το δυνατόν περισσότερα σχόλια ανεξάρτητα από το αν αυτά είναι επικριτικά ή όχι. Και βέβαια, η πρόκληση πηγάζει κατά κύριο λόγο από την έκπληξη. Ο θεατής πρέπει να αιφνιδιαστεί βλέποντας μη αναμενόμενες εικόνες για το συγκεκριμένο προϊόν. Για παράδειγμα, ένας σκύλος που μιλάει, διαφημίζει ηλεκτρονικές συσκευές κάνοντας σλόγκαν το "Έλα Αλέκοοο"! Προφανώς με βάση το παραπάνω σκεπτικό και συνδυάζοντας τα στοιχεία της έκπληξης και της πρόκλησης, μια αλυσίδα φαστ φουντ από το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας προωθεί τα χάμπουργκερ των καταστημάτων της συνδέοντας τα με εικόνες...γέννας. "We deliver" είναι το σλόγκαν, που στα ελληνικά μεταφράζεται "τα μεταφέρουμε", αλλά και "γεννάμε".