5 τραγούδια που μιλούν για την Αμερική

Με αφορμή την εθνική επέτειο των Αμερικανών, ας θυμηθούμε ορισμένα, χαρακτηριστικά τραγούδια που μιλούν για τη χώρα αυτή, η πολιτική και πολιτιστική επίδραση της οποίας έχει υπάρξει - καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία - καταλυτική σ' όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Πέντε τραγούδια με αντικρουόμενα νοήματα, από 4 Αμερικανούς κι έναν.. Έλληνα.

Πώς τον Απρίλιο του 1940 ένας Έλληνας μαθηματικός πίστεψε ότι είχε καταφέρει να τετραγωνίσει τον κύκλο!

Ένα από τα πιο γνωστά, άλυτα, μαθηματικά προβλήματα είναι κι αυτό με τον τετραγωνισμό του κύκλου. Πώς δηλαδή με τη χρήση κανόνα (= χάρακα) και διαβήτη θα δημιουργήσουμε ένα τετράγωνο με εμβαδόν ίσο με το εμβαδόν ενός συγκεκριμένου κύκλου. Καθώς για τον προσδιορισμό του εμβαδού ενός κύκλου ισχύει ο τύπος π · r², όπου π ο σταθερός, υπερβατικός αριθμός με άπειρα δεκαδικά ψηφία και r η ακτίνα του κύκλου, είναι ευνόητο ότι δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα τετράγωνο με το ίδιο ακριβώς εμβαδόν, λόγω του π. Έτσι, το πρόβλημα παραμένει μέχρι σήμερα και θα παραμείνει στο διηνεκές άλυτο. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 1940, ένας Έλληνας μαθηματικός υποστήριξε ότι είχε καταφέρει το ακατόρθωτο, ότι δηλαδή ανέπτυξε ένα θεώρημα που επιβεβαίωνε τον τετραγωνισμό του κύκλου. Πώς το κατάφερε; "Ανακαλύπτοντας" ότι το π δεν είναι ένας αριθμός με άπειρα δεκαδικά ψηφία, αλλά συγκεκριμένος.  

Πώς ένας από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες θεολόγους του 20ου αιώνα επιχειρηματολόγησε σε άρθρο του υπέρ της καύσης των νεκρών ήδη από το 1912

Το ζήτημα της καύσης των νεκρών ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες. Δεν είναι η πρώτη φορά που εξετάζεται η νομιμοποίησής της, αν και για πρώτη ίσως φορά οι πιέσεις είναι τόσο πολλές. Με αυτήν την προοπτική διαφωνεί η επίσημη Εκκλησία, με ορισμένους μητροπολίτες να ετοιμάζονται για "ανένδοτο", όμως στο παρελθόν έχει διατυπωθεί από έναν από τους σημαντικότερους καθηγητές Θεολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών η άποψη ότι η καύση των νεκρών δεν αντιβαίνει στη χριστιανική διδασκαλία. 

Η απορία της ημέρας (03.07.2014)

Λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές του Μαΐου, ο πρωθυπουργός της χώρας, Αντώνης Σαμαράς, παρουσίασε την πρόταση του κόμματός του για τη συνταγματική αναθεώρηση, οι διαδικασίες της οποίας θα ξεκινήσουν κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον. Μεταξύ των 31 προτάσεων-κατευθύνσεων για τη δημόσια συζήτηση ήταν και η "Αναθεώρηση των περί δημοψηφισμάτων διατάξεων, για την πρόβλεψη διενέργειας δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία". Δυο μήνες μετά την παρουσίαση εκείνη, όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν δημοψήφισμα σχετικά με το νομοσχέδιο για τη δημιουργία και ιδιωτικοποίηση της "μικρής ΔΕΗ", η απάντηση της κυβέρνησης είναι ότι πρόκειται για "λαϊκισμό".

Πώς περνάει το 24ωρο του ο πάπας Φραγκίσκος;

Αν είχατε ποτέ την απορία για το πώς περνάει ένας Πάπας το 24ωρο του, ευκαιρία να τη λύσετε. Η ιταλική εφημερίδα La Stampa έμαθε λεπτομέρειες σχετικά με τις καθημερινές δραστηριότητες του πάπα Φραγκίσκου και τις μοιράστηκε με τους αναγνώστες της. Απ' ό,τι φαίνεται - προφανώς και λόγω ηλικίας - ο Φραγκίσκος είναι πολύ πιο δραστήριος από τους προκατόχους του, με τον εκπρόσωπο τύπου του Βατικανό να συγκρίνει τον τρόπο ζωής του με εκείνον του Ιγνάτιου Λογιόλα, του ιδρυτή του τάγματος των Ιησουιτών. 

Αμερικανίδα δημοσιογράφος κατακεραυνώνει το ποδόσφαιρο, το οποίο κατηγορεί για την "ηθική κατάπτωση" του αμερικανικού έθνους!

Ότι το ρεπουμπλικανικό κόμμα αποτελεί ένα από τα πιο αναχρονιστικά κόμματα του βόρειου ημισφαιρίου, αν όχι του πλανήτη, το δια;κηρύσσουν πρώτοι απ' όλους οι ίδιοι οι Αμερικάνοι, οι οποίοι δεν είναι και πολύ ευχαριστημένοι με τον Ομπάμα, όμως τα χώνουν ακόμη περισσότερο στους αντιπάλους του. Δεν είναι τυχαίο ότι το προφίλ του μέσου Αμερικανού που ψηφίζει τους Ρεπουμπλικανούς είναι λευκός άνδρας, μεγάλης ηλικίας και ανώτερου εισοδήματος, προσκολλημένος στο παρελθόν. Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο με τους πολιτικούς, αλλά και με τους δημοσιογράφους που το εκπροσωπούν είτε στα mainstream media, όπως το υπερσυντηρητικό Fox News, είτε στα on-line MME. Χαρακτηριστική εκπρόσωπος της λευκής, συντηρητικής Αμερικής είναι η Αν Κούλτερ, η οποία πολλές φορές έχει προκαλέσει συζητήσεις με τα εκτός τόπου και χρόνου σχόλιά της, ενώ τελευταία τα έβαλε και με το ποδόσφαιρο - όχι το αμερικανικό, το άλλο που γνωρίζει και αγαπά όλος ο υπόλοιπος πλανήτης.

Οι πρώην πρωθυπουργοί πάνε στα σπίτια τους ή μήπως μπορούν να πάνε και στη φυλακή;

Στην Ελλάδα, κάθε φορά που γίνεται έστω κουβέντα για ενδεχόμενη ποινική ευθύνη νυν και πρώην πρωθυπουργών, το πιο κοινότυπο, δημοσιογραφικό σχόλιο είναι μια φράση που είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με αφορμή - αν δεν κάνω λάθος - την υπόθεση Κοσκωτά και το "βρώμικο '89": "οι πρωθυπουργοί δεν πάνε στη φυλακή, αλλά στο σπίτι τους". 

Πώς η εργολαβία έφθασε να θεωρείται συνώνυμη του φλερτ;

"Αυτή κάτω απ' τη μύτη μας είχε ανοίξει εργολαβία κανονική!" σχολίαζε ο Κώστας Δούκας σε κάποια σκηνή της ταινίας "Ο Κύριος Πτέραρχος", όταν έμαθε ότι η κινηματογραφική του κόρη, Ντίνα Τριάντη, είχε συναισθηματικό δεσμό μ' έναν φαντάρο, ενώ εκείνος την προόριζε να παντρευτεί έναν πλούσιο του χωριού. Είχα πολλά χρόνια ν' ακούσω τη φράση αυτή, την οποία θυμήθηκα τις προάλλες παρακολουθώντας την πιο πάνω ταινία στο ίντερνετ, καθώς έχω την εντύπωση ότι στις μέρες μας δεν συνηθίζεται και πολύ - τουλάχιστον στα αστικά κέντρα. Πώς, όμως, η "ανάληψη εκτέλεσης έργων στο σύνολό τους με αμοιβή", όπως ορίζεται η "εργολαβία" στο λεξικό, έφτασε κάποτε να θεωρείται συνώνυμο του φλερτ;

Η πρώτη απόπειρα ελληνικής επιθεώρησης - Γιατί κατηγορήθηκε ότι προσέβαλε τη δημόσια αιδώ [εικόνα]

Επίσημα, η πρώτη αθηναϊκή επιθεώρηση στην ιστορία υπήρξε η παράσταση "Λίγο απ' όλα" του Μίκιου Λάμπρου, που ανέβηκε στο θέατρο Παράδεισος στις 30 Αυγούστου 1894. Ωστόσο, το πρώτο επιθεωρησιακού τύπου θεατρικό σκετς στα ελληνικά παίχτηκε πολύ νωρίτερα. Συγγραφέας του ήταν ένας Βαυαρός, ονόματι Ροδόλφος Μάιφαρτ, ο οποίος αρχικά είχε έρθει στην Ελλάδα επί Όθωνα για να διδάξει βιβλιοδετική, αργότερα άνοιξε ένα μαγαζάκι κομψοτεχνημάτων επί της οδού Ερμού, αλλά τελικά άφησε εποχή ως ο πρώτος επιθεωρησιογράφος στην Ελλάδα, παρότι το θεατρικό σκετς, που έγραψε ο ίδιος και μάλιστα πρωταγωνίστησε σ' αυτό, κατέβηκε κακήν-κακώς από την πρώτη μέρα λόγω προσβολής της δημοσίας αιδούς.

Πριν 100 χρόνια: Ο Έλληνας ηθοποιός που πέθανε πάνω στο θεατρικό σανίδι την ώρα της παράστασης

Πολλοί είναι οι ηθοποιοί που σε συνεντεύξεις τους δηλώνουν πόσο θα ήθελαν να πεθάνουν πάνω στη σκηνή. Για έναν καλλιτέχνη, που είναι ολοκληρωτικά δοσμένος στην τέχνη του και πολύ περισσότερο για έναν ηθοποιό, που αναπαριστώντας έναν ρόλο στο θεατρικό σανίδι συνδυάζει ταυτόχρονα την ζωή και το θάνατο της υποκριτικής τέχνης, ένας τέτοιος θάνατος θεωρείται τιμητικός. Δεν έχω υπόψη πότε κάτι τέτοιο συνέβη για τελευταία φορά στην Ελλάδα, όμως ένας από τους λίγους ηθοποιούς που είχε ένα τόσο σπάνιο τέλος την ώρα της παράστασης ήταν ο Γρηγόριος Σταυρόπουλος. Το περιστατικό συνέβη στις 26 Ιουνίου (π.η.) 1914 σε θέατρο των Αθηνών.