Ελ Σαλβαδόρ: Η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό δολοφονιών

Το Ελ Σαλβαδόρ είναι μια μικρή χώρα της κεντρικής Αμερικής με έκταση περίπου 21 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό 6,4 εκατομμυρίων κατοίκων, που όμως μαστίζεται από μια πρωτοφανή - σε καιρό ειρήνης - έκρηξη βίας. Το πρώτο εξάμηνο του 2015 σημειώθηκαν 2965 δολοφονίες έναντι 1840 δολοφονιών το ίδιο διάστημα ένα χρόνο νωρίτερα. Από την αρχή του έτους, κάθε μήνα σημειώνεται νέο αρνητικό ρεκόρ, με αποκορύφωμα τον Ιούνιο, οπότε δολοφονήθηκαν 677 άνθρωποι. Το νούμερο αυτό γίνεται ακόμη πιο ανατριχιαστικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι κάθε μέρα του προηγούμενο μήνα σ' όλη τη χώρα σημειώθηκαν κατά μέσο όρο περίπου 22,6 φόνοι!

Το πρώτο συλλαλητήριο στην ιστορία του ελληνικού κράτους: Οι πρόσφυγες διεκδικούσαν ίσα δικαιώματα με τους "αυτόχθονες" Έλληνες

Το 2015, ένα από τα καυτά θέματα της επικαιρότητας είναι αυτό της ιθαγένειας και συγκεκριμένα το κατά πόσο πρέπει η ελληνική ιθαγένεια να παραχωρείται στα παιδιά των μεταναστών, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα μας, είναι δηλαδή κοινωνοί της ελληνικής παιδείας. Το μακρινό 1844, όταν το ελληνικό κράτος βρισκόταν στα πρώτα του βήματα, ένα από τα καυτά θέματα, που προκαλούσε έντονες, πολιτικές αντιπαραθέσεις ήταν αυτό της υπηκοότητας, αν δηλαδή θα έπρεπε οι Έλληνες πρόσφυγες των περιοχών που δεν είχαν ακόμη απελευθερωθεί, αλλά τελούσαν υπό οθωμανική κυριαρχία, να έχουν ίσα δικαιώματα με τους μόνιμους κατοίκους του ελληνικού βασιλείου.

Πώς ένα δημοψήφισμα στην Ιταλία το 1974 λογόκρινε την ιταλική συμμετοχή στη Γιουροβίζιον

Σε ρυθμούς δημοψηφίσματος κινούταν η Ιταλία την άνοιξη του 1974. Ήταν το δεύτερο που διοργανώθηκε στην ιστορία της χώρας και το πρώτο λαϊκό δημοψήφισμα (δηλαδή προϊόν πρωτοβουλίας πολιτών με τη συγκέντρωση τουλάχιστον 500.000 υπογραφών), όπως προβλεπόταν από το Σύνταγμα του 1947.

Τα ελληνικά Fox News

Στις ΗΠΑ υπάρχουν τρία, καλωδιακά τηλεοπτικά κανάλια παναμερικανικής εμβέλειας, που επιδιώκουν να ενημερώσουν τους τηλεθεατές της χώρας τους: το άχρωμο CNN (που ελάχιστη σχέση έχει με το CNN International που βλέπουμε στις οθόνες μας), το προοδευτικό MSNBC και το υπερσυντηρητικό Fox News, ιδιοκτησίας του Αυστραλού μεγιστάνα Ρούπερτ Μέρντοκ. Από τα τέλη του 2001 και μετά, το τελευταίο είναι σταθερά πρώτο και μάλιστα με μεγάλη διαφορά συγκεντρώνοντας τηλεθέαση σαφώς μεγαλύτερη από το άθροισμα των δύο ανταγωνιστών του.

Η ψήφος μου κι η ψήφος σου...

Όταν το περασμένο Σάββατο ανακοινώθηκε η διενέργεια δημοψηφίσματος από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αυτό που με ιντρίγκαρε ήταν το τι θα έγραφαν οι φίλοι του facebook, πολλοί από τους οποίους είναι μάλλον εικονικοί παρά πραγματικοί φίλοι. Δεν ήμουν αφελής. Περίμενα ότι θα υπήρχαν έντονες αντιπαραθέσεις, περίμενα όμως περισσότερο ευφάνταστο χιούμορ, έξυπνες ατάκες και αστεία φωτομοντάζ, παρά ξύδι. Τελικά το ξύδι και η χολή κυριάρχησαν από την πρώτη μέρα. Και συνεχίζουν...

Μπλέξαμε τα κοινοβούλια μας!

Όταν η Ελλάδα αποφάσισε να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναπόφευκτα αποφάσισε να εκχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας. Αυτό δεν ήταν απαραίτητα κακό. Σ' έναν κόσμο που αλλάζει, τα εθνικά κράτη υποχωρούν και οι διεθνείς οργανισμοί αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη ισχύ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ήταν αναπόφευκτο. Έτσι, για μια σειρά από θέματα, η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω των θεσμικών της οργάνων αποφασίζει και τα κράτη-μέλη εφαρμόζουν τις αποφάσεις είτε αμέσως είτε σε βάθος χρόνου (κοινοτικές οδηγίες), αλλιώς υφίστανται κυρώσεις. Όμως οι αποφάσεις - αυτό είναι το σημαντικό - λαμβάνονται σε κεντρικό επίπεδο, με τους επιτρόπους να συμπεριφέρονται ως Ευρωπαίοι υπουργοί και όχι ως εκπρόσωποι των κρατών τους - γι' αυτό και συχνά η ιστορία έχει δείξει ότι ένας επίτροπος μπορεί να γίνει εξαιρετικά αντιδημοφιλής στην ίδια του τη χώρα. 

Η ιστορική ομιλία του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Κοινωνία των Εθνών τον Απρίλιο του 1932, λίγες μέρες πριν από ακόμη μια ελληνική χρεοκοπία: "Αν οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν κατορθώσουν να συνεννοηθούν για να βοηθήσουν τα μικρά, φτωχά κράτη, βλέπω πολύ μαύρο το μέλλον του κόσμου"

Οι αλυσίδωτες επιπτώσεις του χρηματιστηριακού κραχ του 1929 στη Νέα Υόρκη σε παγκόσμιο επίπεδο και ειδικότερα η κατάρρευση της στερλίνας, με την οποία ήταν στενά συνδεδεμένο το ελληνικό νόμισμα, το Σεπτέμβριο του 1931, οδήγησε το ελληνικό κράτος σε αδυναμία εκπλήρωσης των τεράστιων δανειακών του υποχρεώσεων. Τα ταξίδια του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου ανά την Ευρώπη στις αρχές του 1932 για χορήγηση νέων δανείων δεν απέφεραν καρπούς, ενώ μια τελευταία προσπάθεια αναστολής πληρωμής των τοκοχρεολυσίων, όπως επιθυμούσε η ελληνική κυβέρνηση, δόθηκε στις 15 Απριλίου 1932 στη Γενεύη, έδρα της Κοινωνίας των Εθνών. Εκεί, στο Συμβούλιο, ο Βενιζέλος πήρε το λόγο και απηύθυνε έκκληση να γίνει δεκτό το ελληνικό αίτημα, υπενθυμίζοντας στις ξένες δυνάμεις πώς η ελληνική πλευρά είχε τηρήσει - μέχρι τότε - στο ακέραιο τις εξωτερικές, οικονομικές της υποχρεώσεις παρά τις σοβαρές πολιτικές και οικονομικές αναταραχές μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας, ενώ επιχείρησε να ευαισθητοποιήσει τις δυνάμεις υπενθυμίζοντας το ιδιαίτερο καθήκον τους να βοηθήσουν τα μικρότερα κράτη να σταθούν στα πόδια τους, συμβάλλοντας στην εδραίωση της ειρήνης στον πλανήτη. Ήταν μια εμπνευσμένη ομιλία, την οποία αξίζει να θυμηθούμε - σήμερα, περισσότερο από ποτέ:

Οι πραγματικές ιστορίες πίσω από 3 αγαπημένα τραγούδια του Ρόμπι Γουίλιαμς

en.wikipedia.org

Ο Ρόμπι Γουίλιαμς ήρθε, ζήτησε συγγνώμη που άργησε να μας επισκεφτεί, ενθουσίασε, ενθουσιάστηκε και υποσχέθηκε να μας ξανάρθει. Οι θεατές της συναυλίας πέρασαν μια βραδιά, που θα τη θυμούνται για πάντα και άκουσαν τις μεγάλες επιτυχίες του τραγουδιστή, που πρωτοξεχώρισε στις αρχές της δεκαετίας του '90 ως μέλος του μπόι μπαντ Take That, για να ξεκινήσει στη συνέχεια μια ακόμη πιο πετυχημένη σόλο καριέρα. Πώς όμως γράφτηκαν κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Ρόμπι;

Σειρές που θα ήθελα να προβληθούν (επιτέλους!) σ' επανάληψη αυτό το καλοκαίρι

Παλιότερα, όταν τελείωνε η τηλεοπτική σαιζόν, οι τηλεθεατές προετοιμάζονταν για επαναλήψεις αγαπημένων σίριαλ. Ορισμένοι μάλιστα διαμαρτύρονταν γιατί θα έβλεπαν για δεύτερο καλοκαίρι σερί τις ίδιες σειρές σε επανάληψη. Τα τελευταία χρόνια, που τα τηλεοπτικά κανάλια παίζουν επαναλήψεις δώδεκα μήνες το χρόνο καλύπτοντας το μισό τους - σχεδόν - πρόγραμμα, τα τηλεοπτικά μας καλοκαίρια έγιναν ακόμη πιο βαρετά, αφού σχεδόν καμιά σειρά δεν προλαβαίνει να μας λείψει. Όχι ότι δεν υπάρχουν πολλά "όπλα" στις φαρέτρες των καναλιών, τα οποία μετά το 2000 ξέχασαν κάποιες πολύ καλές σειρές των πρώτων χρόνων της ιδιωτικής τηλεόρασης, που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά μέσα σ' ένα άνυδρο τηλεοπτικό τοπίο. Κάποιες ιδέες ρίχνω στο τραπέζι, καθαρά ενδεικτικά, που όμως πιστεύω ότι θα είχαν επιτυχία - ή τέλος πάντων θα ήθελα να ξαναδώ στην τηλεόραση. Καταθέστε στα σχόλια και τις δικές σας προτάσεις!

Ελληνίδες ηθοποιοί σε τηλεοπτικούς ρόλους μακριά από τις πραγματικές τους ηλικίες

Ο ηθοποιός δεν έχει ηλικία, με την έννοια ότι μπορεί να παίζει ρόλους διαφόρων ηλικιών είτε στο θέατρο είτε στον κινηματογράφο είτε στην τηλεόραση. Είναι μια από τις ενδιαφέρουσες προκλήσεις της υποκριτικής τέχνης. Μερικές φορές το ηλικιακό χάσμα ανάμεσα στον ηθοποιό και το ρόλο του ή σε σύγκριση με κάποιον συμπρωταγωνιστή (που υποτίθεται ότι παίζει το παιδί του ενώ στην πραγματικότητα και οι δύο είναι σχεδόν συνομήλικοι) είναι πέρα από κάθε φαντασία ή λογική, όπως επιβεβαιώνουν τα παρακάτω παραδείγματα Ελληνίδων ηθοποιών, που στην τηλεόραση υποδύθηκαν γυναίκες πολύ μεγαλύτερες ή πολύ μικρότερες σε σχέση με την πραγματική τους ηλικία.