Νέα εποχή για τα βιβλία; Βιβλιοπωλείο στο Παρίσι θα τυπώνει επί τόπου για τους πελάτες του τα βιβλία της προτίμησής τους μέσα σε 7 λεπτά

Εξαιρετική είναι η ιδέα ενός βιβλιοπωλείου στο Παρίσι, το οποίο σύντομα πρόκειται να εκτυπώνει για τους πελάτες του τα βιβλία της αρεσκείας τους και να τους τα πουλάει επί τόπου. Θα υπάρχει μια λίστα διαθέσιμων τίτλων (προφανώς επειδή εμπλέκονται και ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων) βάση των οποίων θα επιλέγουν οι πελάτες και μέσα σε επτά λεπτά το βιβλίο θα είναι έτοιμο. 

Τι συμβαίνει στον οργανισμό ενός ανθρώπου, μόλις αυτός πεθάνει; Όλες οι απαντήσεις σ' ένα βίντεο

Είναι μακάβριο το θέμα. Το ξέρω. Όμως καλό είναι να γνωρίζουμε την επιστημονική αλήθεια. Τι συμβαίνει στον ανθρώπινο οργανισμό, όταν πεθαίνει; Για την ακρίβεια, τι διεργασίες πυροδοτεί το σταμάτημα του χτύπου της καρδιάς και γιατί το σώμα αρχίζει να αποσυντίθεται βγάζοντας μια απαίσια μυρωδιά; Ένα βίντεο διάρκειας περίπου τριάμιση λεπτών επιχειρεί να εξηγήσει σε απλή γλώσσα (στα αγγλικά ωστόσο) τι ακριβώς συμβαίνει. Α, και διαλύει έναν πολύ δημοφιλή μύθο, ότι δήθεν τα νύχια ή τα μαλλιά των νεκρών εξακολουθούν να μεγαλώνουν... και μετά θάνατον. Τι συμβαίνει όμως στ' αλήθεια; 

Η πρώτη φορά που Ελληνίδες διορίστηκαν σε δημόσια υπηρεσία. Σεξιστικά υπονοούμενα και ηθικολογίες των βουλευτών στη συζήτηση του νομοσχεδίου, η επιφυλακτικότητα του τύπου και η συνέντευξη μιας από τις πρώτες υπαλλήλους 28 χρόνια μετά το διορισμό της.

Στις 20 Μαρτίου 1908, η ελληνική Βουλή γνώρισε στιγμές "δόξας" με ανταλλαγή εξαιρετικά σεξιστικών επιχειρημάτων με αφορμή ένα νομοσχέδιο, που επέτρεπε για πρώτη φορά το διορισμό γυναικών (ηλικιών από 21 έως 35 ετών) ως υπαλλήλων σε δημόσιες υπηρεσίες· όχι βέβαια σε μια οποιαδήποτε θέση, αλλά ως τηλεφωνήτριες. Το νομοσχέδιο βέβαια ψηφίστηκα και πράγματι, τρεις μήνες στις 16 Ιουνίου άρχισαν να εργάζονται οι Ελληνίδες τηλεφωνήτριες, όμως η συζήτηση στη Βουλή, καθώς και οι ανταλλαγές επιχειρημάτων μέσω του τύπου, που φυσικά ασχολήθηκε εκτενώς με το θέμα, ήταν από φαιδρές έως θλιβερά απογοητευτικές.

Ελληνίδες που πρωτοπόρησαν: Οι πρώτες φωτογράφοι, η πρώτη βιομήχανος, η πρώτη μαέστρος και οι πρώτες εκφωνήτριες ραδιοφώνου

Συνήθως θυμόμαστε τους κορυφαίους εκπροσώπους ενός επαγγελματικού κλάδου, ξεχνώντας όμως τους πρωτοπόρους, εκείνους που - ανεξάρτητα από το αν πέτυχαν ή όχι - τόλμησαν και άνοιξαν το δρόμο, για ν' ακολουθήσουν οι επόμενοι. Βέβαια, το αρσενικό γένος χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά στην προηγούμενη πρόταση, αφού το αντικείμενο αυτού του άρθρου είναι οι γυναίκες πρωτοπόροι, Ελληνίδες που διεκδικούν τον τιμητικό τίτλο ότι πρώτες τόλμησαν ή πρώτες ξεχώρισαν σε τομείς που έως τότε θεωρούνταν ανδροκρατούμενοι.

Όταν ο Μπέρναρντ Σω κατακεραύνωνε τον Καπιταλισμό, τον Κομμουνισμό και το ανδρικό φύλο, ενώ εξυμνούσε τις γυναίκες ως "αρχιτέκτονες της ανθρωπότητας"

Όταν το 1928 δημοσιεύτηκε το βιβλίο του θεατρικού συγγραφέα Μπέρναρντ Σω με τίτλο "Διαθήκη μου προς την Ανθρωπότητα", υπήρξαν πολλές αντιδράσεις στις ΗΠΑ λόγω των έντονα επικριτικών για τη χώρα αυτή σχολίων του συγγραφέα. Ύστερα από σχετική πρόταση της Αμερικανικής Ένωσης Τύπου, τον Ιούλιο του 1928, ο Σω έγραψε ένα άρθρο, με το οποίο επιχειρούσε να εξηγήσει γιατί αποστρεφόταν το καπιταλιστικό μοντέλο της αμερικανικής ηθικής, όμως δεν περιορίστηκε σ' αυτό, αλλά παράλληλα διατύπωσε ένα γενικότερο ιδεολογικοπολιτικό μανιφέστο στρεφόμενος εναντίον και του Σοσιαλισμού ( = σοβιετικού Κομμουνισμού), τον οποίο επέκρινε ως μια μασκαρεμένη μορφή του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. 

Ποιήματα εμπνευσμένα από τις Απόκριες

Άλλοτε με διάθεση σατιρική έως απόλυτα καυστική για τη χαρούμενη γιορτή της Αποκριάς και την ξέφρενη διάθεση των Ελλήνων κι άλλοτε με διάθεση φιλοσοφική, οι ποιητές κατά καιρούς σχολίασαν την ελληνική αποκριά. Αυτό συνέβαινε κυρίως σε πολύ παλιότερες εποχές, όταν άλλωστε η ζωή ήταν πολύ διαφορετική σε μια Αθήνα που ελάχιστα έμοιαζε με τη σημερινή, απρόσωπη μεγαλούπολη. Ξεχωρίζουν βέβαια οι σατιρικοί ποιητές, οι οποίοι - άλλο που δεν ήθελαν - είχαν πολλές αφορμές ν' αντλήσουν την έμπνευσή τους από τις μέρες του καρναβαλιού.

Ένα αποκριάτικο παραμύθι από τη Βουλγαρία. Τα αποκριάτικα έθιμα των γειτόνων μας.

Αν είχατε ποτέ την απορία πώς γιορτάζουν τις απόκριες οι γειτονικοί μας, βαλκανικοί λαού, τι έθιμα δηλαδή έχουν και πόσο αυτά μοιάζουν με τα ελληνικά, το παρακάτω βουλγαρικό, λαϊκό παραμύθι δίνει μια πολύ καλή ιδέα. Με άξονα τη φτωχή γριά Ζαφέρκω, που λόγω της φτώχειας της δεν μπορούσε να φτιάξει την παραδοσιακή τυρόπιτα της Αποκριάς, η ιστορία αφηγείται πατροπαράδοτα, βουλγαρικά έθιμα των ημερών επιχειρώντας παράλληλα να τα εξηγήσει. Η αφήγηση, όπως τουλάχιστον δημοσιεύτηκε η ιστορία στο παλιό ελληνικό περιοδικό Μπουκέτο το Μάρτιο του 1929, είναι καθηλωτική.

Μία ξύλινη κατασκευή που λειτουργεί με δύο χιλιάδες μαρμάρινα σφαιρίδια και παράγει μια μουσική πανδαισία που θα σας αφήσει με το στόμα ανοιχτό! [βίντεο]

www.wintergatan.net

Αυτό το μουσικό όργανο δεν έχει καμία σχέση με όσα γνωρίζετε. Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα πολυμουσικό όργανο, που παράγει μελωδίες χάρη σε μια πολύπλοκη κατασκευή, η κατασκευή της οποίας απαίτησε δεκατέσσερις μήνες. Ο άνθρωπος πίσω από την εξαιρετικά πρωτότυπη αυτή μηχανή είναι ένας Σουηδός, που ακούει στο όνομα Μάρτιν Μόλιν, μόλις 33 ετών. Τι έκανε; Αφού κατασκεύασε μια εξαιρετικά σύνθετη, ξύλινη μηχανή γεμάτη μοχλούς, χρησιμοποίησε δύο χιλιάδες μαρμάρινα σφαιρίδια, τα οποία ταξιδεύουν μέσα σ' αυτήν την κατασκευή αλληλεπιδρώντας με τύμπανα, κύμβαλα και βιμπρόφωνο παράγοντας μουσική. Μοιάζει λίγο μ' ένα σύγχρονο, τεράστιο τζουκ μποξ, με τη βασική όμως διαφορά ότι η Μαρμάρινη Μηχανή (ή Wintergatan στα σουηδικά), όπως ονομάζεται, φτιάχνει καινούριες μελωδίες ανάλογα με το πώς τη χειρίζεται ο Μόλιν - ή όποιος αποκτήσει ένα αντίγραφό της. 

Πώς είναι σήμερα τα παιδιά του τηλεοπτικού "Γυμνασίου Ντεγκράσι";

Είσαι 30 και κάτι (ή - γιατί όχι; - 40 και κάτι) κι έχεις βαρεθεί να διαβάζεις σε διάφορες ιστοσελίδες αφιερώματα για το "πώς είναι σήμερα οι πρωταγωνιστές του Μπέβερλι Χιλς". Ναι, ήταν μια από τις αγαπημένες σου νεανικές σειρές, όμως δεν ήταν η πρώτη ξένη σειρά με θέμα τους εφήβους και τα προβλήματά τους, που είδαμε στην ελληνική τηλεόραση. Να δεις πώς τη λέγαν εκείνη... πώς τη λέγαν... Α,ναι! "Σκανδαλιές στο Γυμνάσιο Ντεγκράσι", μια σειρά καναδικής παραγωγής, το πιο δημοφιλές brand της καναδικής τηλεόρασης, με ηθοποιούς πραγματικά εφήβους (και όχι 20 κάτι, όπως στη σειρά του Άαρον Σπέλινγκ), οι οποίοι έμπλεκαν σε ιστορίες πολύ πιο τολμηρές και πιο αληθινές, κοντά στα προβλήματα ενός νέου της εποχής εκείνης (και όχι μόνο). Κι αν ξαφνικά αναρωτιέσαι πώς περίπου είναι σήμερα οι ηθοποιοί που τα υποδύθηκαν, αυτό το αφιέρωμα θα σου λύσει κάποιες απορίες.

Γάτες από μαλλί, που μοιάζουν σαν αληθινές! [6 εικόνες]

Πόσο πολύ μπορεί ν' αγαπά ένας άνθρωπος τη γάτα του; Να μην μπορεί να την αποχωριστεί, όταν ας πούμε ότι πηγαίνει μια εκδρομή σε μακρινό προορισμό, σ' ένα ξενοδοχείο όπου δεν επιτρέπονται τα κατοικίδια; Να θέλει ενδεχομένως να κρατήσει ζωντανή την ανάμνησή της κι όταν η αγαπημένη του γάτα έχει αποδημήσει; Καλό υποκατάστατο είναι και οι φωτογραφίες, αλλά πολύ... μονοδιάστατες. Η Χινάλι, μια καλλιτέχνης από την Ιαπωνία, τη χώρα όπου οι γάτες λατρεύονται ίσως τόσο πολύ όσο λατρεύονταν και στην αρχαία Αίγυπτο, προτείνει κάτι διαφορετικό. Χρησιμοποιώντας ως υλικό το μαλλί, δημιουργεί χνουδωτά αντίγραφα - ή αν προτιμάτε μάλλινα αγάλματα - για όσους θέλουν να έχουν τις γάτες τους πάντα μαζί τους - χωρίς βέβαια ν' ακούγεται το αγαπημένο νιαούρισμα.