Η εξέγερση των φοιτητών εναντίον των συμφοιτητριών τους, μια δολοφονική απόπειρα και η πρώτη διαγραφή φοιτητή στην ιστορία του Πανεπιστημίου.

Η εγγραφή της Ιωάννας Στεφανόπολι, της πρώτης γυναίκας φοιτήτριας σε ελληνικό πανεπιστήμιο, τον Οκτώβριο του 1890 δεν προκάλεσε ιδιαίτερες αντιδράσεις μεταξύ των συμφοιτητών της γένους αρσενικού. Όπως έγραφε τότε η Εφημερίδα των Κυριών, «Οι φοιτηταί της φιλολογικής σχολής, ου μόνον ουδαμώς εφάνησαν εκπλαγέντες διά το πρωτοφανές, της εν ταις παραδόσεσιν αυτών φοιτήσεως γυναικός, αλλά μετά σεβασμού και υπερηφανείας εδέχθησαν την πνευματικήν αυτών αδελφήν, πιστοποιούντες ούτω την περί του ευγενούς χαρακτήρος του Έλληνος φοιτητού....». Ακολούθησαν οι εγγραφές και άλλων φοιτητριών, οι οποίες εντάχθηκαν επίσης ομαλά στην πανεπιστημιακή κοινότητα, ώστε το Φεβρουάριο του 1895, η Καλιρρόη Παρρέν σχολίαζε (και πάλι) στην Εφημερίδα των Κυριών ότι «απαρατήρητος σχεδόν παρέρχεται από το πολύ κοινόν η φοίτησις γυναικών εν τω ημετέρων Πανεπιστημίω». Το σχόλιο αυτό ενδεχομένως να αποτύπωνε την πραγματικότητα, όπως ήταν διαμορφωμένη στο μοναδικό – τότε – Πανεπιστήμιο της χώρας, όμως λίγους μήνες αργότερα θα αποδεικνυόταν ότι για ορισμένους φοιτητές οι συμφοιτήτριές τους αποτελούσαν κόκκινο πανί.

Ο πρώτος άγριος τσακωμός στην ελληνική Βουλή: οι «μασκαράδες» και τα «μπουκέτα». Η συγγνώμη των πρωταγωνιστών

«Τσόκαρο», «γελοίος»... είναι μερικές από τις φιλοφρονήσεις που ακούστηκαν πρόσφατα εντός του Κοινοβουλίου, στο ναό αυτό της Δημοκρατίας, όπου βέβαια κατά καιρούς έχουν ακουστεί και χειρότερα. Η αλήθεια είναι ότι συχνά ο εκάστοτε προεδρεύων μιας συνεδρίασης αναγκάζεται να παρέμβει για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, μιας και οι λεκτικές αντιμαχίες σε υψηλούς τόνους δεν αποτελούν σπάνιο φαινόμενο – με πρωταγωνιστές κυρίως βουλευτές που δεν έχουν την υπομονή ν’ ακούσουν ολόκληρη την ομιλία του αγορητή περιμένοντας να έρθει η σειρά τους για να μιλήσουν, αλλά κρίνουν χρήσιμο να διακόπτουν τους συναδέλφους τους για να εκστομίσουν κάποια ειρωνεία, εξυπνάδα ή ενίοτε και προσβολή. Τουλάχιστον η ελληνική Βουλή έχει πάρα πολλά χρόνια να ζήσει στιγμές απείρου κάλλους με αντιπαραθέσεις που δεν είναι μόνο λεκτικές αλλά και σωματικές. Αν ανατρέξουμε στο μακρινό παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι ο πρώτος μεγάλος τσακωμός εντός του Κοινοβουλίου με προσβλητικές εκφράσεις, αλλά και χειροδικία, εκδηλώθηκε στα πρώτα χρόνια κοινοβουλευτικού βίου, μόνο που τότε οι πρωταγωνιστές είχαν το θάρρος να ζητήσουν εκ των υστέρων συγγνώμη για τη διαγωγή τους.

Όταν το ελληνικό Δημόσιο υποχρέωσε τη Χριστίνα Ωνάση να καταβάλει ιλιγγιώδη φόρο κληρονομιάς

Μετά το θάνατο του Έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση στις 15 Μαρτίου 1975, η περιουσία του σχεδόν μοιράστηκε στη μοναχοκόρη του, Χριστίνα, η οποία έλαβε το 55%, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό διατέθηκε στο ίδρυμα «Αλέξανδρος Ωνάσης», που συστάθηκε το Δεκέμβριο του 1975 -  κατ’ εφαρμογή της ρητής εντολής του αποθανόντα μέσω της διαθήκης του – με έδρα το Λιχτενστάιν στη μνήμη του πρόωρα χαμένου γιου του. Ωστόσο, μετά το θάνατο του πατέρα της η Χριστίνα Ωνάση δεν υπέβαλε την απαραίτητη εκ του νόμου δήλωση στην Εφορία και το 1977 το ελληνικό Δημόσιο της καταλόγισε πρόστιμο μαζί με τον ανάλογο φόρο.

Η πράξη αυτή προσβλήθηκε από τη Χριστίνα Ωνάση και έκτοτε το θέμα ξεχάστηκε από το Δημόσιο, που απλά αδιαφόρησε πιθανότατα για πολιτικούς λόγους. Άλλωστε, η Χριστίνα Ωνάση διατηρούσε καλές σχέσεις με την κυβέρνηση Καραμανλή, στην οποία – στο ελληνικό Δημόσιο για την ακρίβεια – δώρισε την πολυτελή θαλαμηγό του πατέρα της, «Χριστίνα», προκειμένου να χρησιμοποιούταν ως η επίσημη θαλαμηγός του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Άλμπερτ Αϊνστάιν: Η αλληγορική ιστορία με την οποία προσπάθησε να εξηγήσει τη θεωρία της σχετικότητας και η γνωριμία του με Ελληνίδα δημοσιογράφο

πηγή: Wikipedia

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ήταν μια μεγαλοφυία του 20^ου αιώνα, ο άνθρωπος που άνοιξε νέους δρόμους στην πρόοδο της επιστήμης αλλά και στην ίδια την ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς με τη θεωρία της σχετικότητας συνέβαλε καθοριστικά στην επίτευξη της διάσπασης του ατόμου με ό,τι θετικό και αρνητικό αυτό επέφερε στη συνέχεια. Παράλληλα, όμως, ο Αϊνστάιν ήταν ένας άνθρωπος μετριόφρων, εξαιρετικά χαμηλών τόνων, ο οποίος απέφευγε τη δημοσιότητα και τους δημοσιογράφους, που συχνά τον πολιορκούσαν για μια συνέντευξη. Είναι χαρακτηριστικό το παρακάτω ανέκδοτο από μια συνάντησή του με εκπροσώπους του τύπου.

Η συμβουλή ενός δισεκατομμυριούχου 100 ετών: Yi de fu ren

Το 1967, σε ηλικία 49 ετών, ο Τσανγκ Γιουν Τσουνγκ χρησιμοποίησε δύο μεταχειρισμένα πλοία για την ίδρυση της ναυτιλιακής του εταιρίας Pacific International Lines στη Σιγκαπούρη. Πενήντα χρόνια μετά, ο στόλος της εταιρίας του αριθμούσε 160 πλοία. Μπορεί το Μάρτιο του 2018 να το πήρε απόφαση και να παρέδωσε τελικά τη διοίκηση της εταιρίας σ' ένα από τα 14 παιδιά του, όμως αυτό ήταν μια μάλλον τυπική  διαδικασία. Στα 100 του χρόνια, ο Τσανγκ Γιουν Τσουνγκ δεν είναι απλά ο μεγαλύτερος σε ηλικία δισεκατομμυριούχος του πλανήτη, η προσωπική περιουσία του οποίου υπολογίζεται σε 1.8 δισεκατομμύρια δολάρια (σύμφωνα με το Forbes, Δεκέμβριος 2018), αλλά παραμένει ένας εξαιρετικά δραστήριος άνθρωπος - κι αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό παράδειγμα για όλους μας παρά το αν η περιουσία του αριθμεί κάποια δισεκατομμύρια ή όχι. 

3 σύνορα κρατών που είναι ορατά από το διάστημα

Για ορισμένους τα σύνορα είναι απλά κάτι γραμμές στο χάρτη, που σχεδιάζονται από ανθρώπους - και πολλές φορές αυθαίρετα στα πλαίσια ενός παζαριού ερήμην των ανθρώπων, όπως ο χωρισμός των συνόρων στη Μέση Ανατολή με τη συμφωνία Σάικς-Πικότ το Μάιο του 1916, η "μητέρα" των προβλημάτων στην περιοχή. Η αλήθεια είναι ότι διασχίζοντας απλά κάποια σύνορα, ένας άνθρωπος μπορεί να βρεθεί στην κυριολεξία από τη μια στιγμή στην άλλη - μέσα σ' ένα δευτερόλεπτο - σε μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα. 

"Guerilla Girl": Μια ελληνοαμερικανική ταινία του 1952, που προσπάθησε ανεπιτυχώς να αναπαραστήσει τα Δεκεμβριανά

Τι γίνεται όταν ένας σκηνοθέτης προσπαθεί χωρίς κεφάλαια να γυρίσει μια ταινία μ’ ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα, όπως τα αιματηρά Δεκεμβριανά του 1944, πολύ λίγα χρόνια μετά την εξέλιξη των γεγονότων, που προκαλούσαν ακόμη – και συνεχίζουν να προκαλούν πολλές δεκαετίες μετά – έντονα πάθη, προσπαθώντας όμως να κρατήσεις τις ισορροπίες; Μια άνοστη σούπα, που δεν αφήνει κανέναν ικανοποιημένο στο τέλος, ώστε η ταινία ξεχνιέται τελείως με το πέρασμα του χρόνου.

Captain Costentenus: Ο άνθρωπος με τα τατουάζ του "The Greatest Showman" που ίσως ήταν ο Δημήτρης Τζαβέλλας, γιός αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης! Μέρος δεύτερο: Η αναγνώριση και οι αμφιβολίες. Είναι όντως ο Τζαβέλλας;

Η πρώτη δημοσίευση της εικόνας του captain Costentenus
σε ελληνική εφημερίδα (Το Άστυ, 03.06.1892)

Στις 3 Ιουνίου 1892, η εφημερίδα το Άστυ έγραφε στην πρώτη σελίδα: «Προ τεσσάρων ημερών διήλθεν εκ Πειραιώς, επιβαίνων του γαλλικού ατμοπλοίου Τίγρης των Θαλασσίων Διαπορθμεύσεων, ο διάσημος Καπετάν-Γιώργης Κωνσταντίνου, ο υπό των Ινδών στιγματισθείς Σουλιώτης [..]. Ο καπετάν-Γιώργης, εκ Μασσαλίας προερχόμενος, εσκόπει ν’ αποβιβασθή εις Πειραιά και να παραμείνη επί τινα χρόνον παρ’ ημίν, ποθών να επανίδη μετά πολυετή αποδημίαν την Ελλάδα, την οποίαν, ως έλεγεν εν πατριωτική συγκινήσει, ποτέ δεν έπαυσε ν’ αγαπά εν μέσω των περιπετειών και των κινδύνων του πολυκυμάντου βίου του. Αλλ’ η προς αυτόν βάρβαρος συμπεριφορά των εν Πειραιεί λεμβούχων τόσον ελύπησε τον καπετάν-Γιώργη, ώστε απεφάσισε να εξακολουθήση το ταξείδιόν του εις Θεσσαλονίκην και Κωνσταντινούπολιν, και ανεχώρησεν αυθημερόν επιβαίνων του Τίγρητος, χωρίς να πατήση επί ελευθέρας ελληνικής γης».

Captain Costentenus: Ο άνθρωπος με τα τατουάζ του "The Greatest Showman" που ίσως ήταν ο Δημήτρης Τζαβέλλας, γιός αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης! Μέρος πρώτο: Η καριέρα ως "τέρας της φύσης" σε Ευρώπη και Αμερική

Το μιούζικαλ «The Greatest Showman» με πρωταγωνιστή τον Χιού Τζάκμαν αφηγείται την ιστορία του διασκεδαστή επιχειρηματία Φινέας Μπάρνουμ, ο οποίος στα τέλη του 19^ου αιώνα δημιούργησε ένα θίασο από ανθρώπους με ιδιαιτερότητες στην εξωτερική τους εμφάνιση, ένα είδος «τσίρκου» της εποχής που έκανε τον Μπάρνουμ βαθύπλουτο, ενώ παράλληλα χάρισε δημοσιότητα και χρήματα στις ανθρώπινες ατραξιόν του. Ανάδειξη της διαφορετικότητας και εξοικείωση των ανθρώπων με αυτή ή απλά άγρια οικονομική εκμετάλλευση στα όρια του ανθρώπινου εξευτελισμού; Το μιούζικαλ δεν δίνει απαντήσεις ούτε είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε το πνεύμα των ανθρώπων μιας πολύ μακρινής εποχής, όταν οι διαφορετικοί άνθρωποι αντιμετωπίζονταν ως «φρικιά» και «τέρατα της φύσης» με όλο το δέος που μπορεί να κρύβεται πίσω από έναν τόσο βαθιά υποτιμητικό χαρακτηρισμό.

Τα απελπισμένα ερωτικά σονέτα του Στανισλάου Μινέικο, θείου του Ανδρέα Παπανδρέου, για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα

Μεγαλύτερος αδερφός της Σοφίας Μινέικο, θείος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο όμως έζησε ελάχιστα, καθώς έφυγε από την ζωή το 1924, πριν καν συμπληρώσει μισό αιώνα ζωής, ο Στανίσλαος Μινέικος υπήρξε ένα πρόσωπο, για τον οποίο σήμερα γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στα Ιωάννινα γύρω στα 1875, ότι σπούδασε ιατρική, έγινε παιδίατρος και για ένα διάστημα (οπωσδήποτε το 1910) διηύθυνε το βρεφοκομείο Πάτρας. Εξάλλου, το Μάιο του 1919 με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου στάλθηκε στην Ελβετία, προκειμένου να ενημερωθεί για τις τελευταίες ιατρικές προόδους και κατ’ αυτόν τον τρόπο να συμβάλει - μετά την επιστροφή του - στην αναδιοργάνωση των ελληνικών σανατορίων.