Ένα ελληνικό βιβλίο με λέξεις χωρίς ρο!, όπου η ελευθερία γίνεται... ξεσκλαβία!

Αν το ελληνικό αλφάβητο διέθετε 23 γράμματα αντί για 24, αν για παράδειγμα έλειπε το ρο, πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε, θα ήταν αγνώριστες! Θα είχαν αναπόφευκτα διαφορετική ετυμολογία, άρα και διαφορετικό τρόπο εκφοράς. Μια γενική ιδέα για αυτό το τόσο ευφάνταστο σενάριο παίρνουμε από ένα βιβλίο του 1827 με τίτλο «Επτά πληγαί της Ελλάδος», συγγραφέας του οποίου ήταν ο λόγιος Σπυρίδων Βαλέτας (υπογράφοντάς το απλά με τα αρχικά Σ.Β.). Στις μόλις 26 σελίδες του βιβλίου αυτού και υπό τη μορφή επτά διαλόγων ο Βαλέτας περιγράφει τις επτά – κατά τη γνώμη του – σημαντικότερες πληγές του εκκολαπτόμενου ακόμα ελληνικού κράτους, προτού καν αυτό εξασφαλίσει την ανεξαρτησία του. Η ιδιαιτερότητα του βιβλίου είναι ότι ο συγγραφέας δεν χρησιμοποιεί το γράμμα ρο ούτε μία φορά - ή μάλλον το χρησιμοποιεί ελάχιστες φορές και μόνο σε υποσημειώσεις ή σε λέξεις εντός παρενθέσεων (κάποιες ελληνικές και κάποιες ξένες) θέλοντας να διευκρινίσει στους αναγνώστες του το νόημα ορισμένων λέξεων ή φράσεων που ο ίδιος επινόησε (ή απλά επέλεξε να χρησιμοποιήσει) μόνο και μόνο για ν’ αποφύγει να συμπεριλάβει το γράμμα ρο.

Πώς ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης αναστάτωσε την Αθήνα και τον Πειραιά τον Ιανουάριο του 1889

Πορτρέτο του Τζακ του Αντεροβγάλτη,
όπως το οραματίστηκε ο πνευματιστής
Στιούαρτ Κάμπερλαντ το 1889

Ο πιο γνωστός, όσο και αινιγματικός σίριαλ κίλερ, την πραγματική ταυτότητα του οποίου ποτέ δεν θα μάθουμε, υπήρξε αναμφίβολα ο περιβόητος Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Τα ειδεχθή εγκλήματά του, για τον ακριβή αριθμό των οποίων επίσης δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι, με θύματα εκδιδόμενες γυναίκες στη συνοικία Ουαϊτσάπελ του Λονδίνου το φθινόπωρο του 1888, τον κατέστησαν διάσημο παγκοσμίως. Το ψευδώνυμό του αυτό, καθώς ο άγνωστος αυτός άνδρας ξεκοίλιαζε τα θύματά του, τον κατέστησε συνώνυμο της απόλυτης φρίκης ακόμα και στην Ελλάδα, όπου μάλιστα ξέσπασε μια μικρή ταραχή στις αρχές του 1889 εξαιτίας μιας φήμης, που ήθελε τον Αντεροβγάλτη να έχει ταξιδέψει μέχρι τον Πειραιά προς αναζήτηση νέων θυμάτων!

Η πρώτη θερμάστρα που εμφανίστηκε στην Αθήνα. Έγινε αξιοθέατο και αποτέλεσε αντικείμενο θαυμασμού από τους κατοίκους της.

Τις πολύ κρύες χειμωνιάτικες νύχτες όλοι οι άνθρωποι αναζητούν τη συντροφιά ενός θερμαντικού σώματος – άσχετα αν ακόμα και στη εποχή μας για μια (έστω και μικρή) μερίδα πληθυσμού αυτό εξακολουθεί να θεωρείται πολυτέλεια. Οι επιλογές σήμερα είναι πολλές: από το παραδοσιακό τζάκι μέχρι κάποιο καλοριφέρ, ένα κλιματιστικό, μια σόμπα, ένα ηλεκτρικό καλοριφέρ, γενικά κάποια από τις πολλές θερμάστρες που κυκλοφορούν στην αγορά. Όταν βέβαια το ελληνικό κράτος βρισκόταν στα γεννοφάσκια του, οι κάτοικοί του γνώριζαν μονάχα το τζάκι και την κουβέρτα, καθώς η θερμάστρα ήταν μια πρόοδος ακόμα άγνωστη σ' αυτήν τη γωνιά του πλανήτη, όχι όμως και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Το μυστικό για το κόψιμο του τσιγάρου βρίσκεται μήπως στην ελάττωση του αλκοόλ;

Έστω ότι μια από τις μεγάλες αποφάσεις που πήρατε για τη νέα χρονιά, είναι να κόψετε το κάπνισμα. Πώς θα το καταφέρετε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο; Ρωτώντας θα πάρετε διαφορετικές γνώμες: άλλος το έκοψε μαχαίρι με τη θέλησή του και μόνο, άλλος το περιόρισε σταδιακά, άλλος έβαλε ειδικό τσιρότο στο σώμα του, άλλος το γύρισε στο ηλεκτρονικό κλπ. Μήπως όμως να μειώνατε την κατανάλωση αλκοόλ για σίγουρα αποτελέσματα;

7 ξένα τραγούδια περιμένουν να τα ανακαλύψετε...

Έχουν περάσει σχεδόν δυο χρόνια από τις τελευταίες μου μουσικές προτάσεις μέσα από το μπλογκ και νομίζω ήρθε η ώρα για ένα αφιέρωμα σε ορισμένα ξένα (σύγχρονα) τραγούδια, που ανακάλυψα ψάχνοντας στο διαδίκτυο τη διετία αυτή, τα περισσότερα από τα οποία - ίσως κι όλα - δεν έχετε ακούσει στα ραδιόφωνα, αλλά αξίζει τον κόπο να αφιερώσετε λίγα λεπτά από το χρόνο σας για να τα ακούσετε και ίσως τα εντάξετε και στη δική σας playlist.

10 memes για τη μέρα μετά τα Χριστούγεννα

Για πολλούς ανθρώπους τα Χριστούγεννα είναι μια από τις πλέον αγαπημένες περιόδους της χρονιάς. Προετοιμάζονται με ψώνια για δώρα, ετοιμασίες στο σπίτι για μεγάλα πάρτι, φαγητά, ταξίδια... όμως τα Χριστούγεννα δεν κρατούν πάνω από δυο με τρεις το πολύ ημέρες - για όσους δεν εργάζονται την παραμονή. Μετά τι μένει; Τα memes δίνουν την απάντηση για ακόμη μια φορά και είναι διασκεδαστικά. Βέβαια τα περισσότερα είναι αμερικανικής έμπνευσης και όσο να πει κανείς στην Αμερική η επιστροφή στην κανονικότητα είναι πιο εύκολη, καθώς στην Ελλάδα τιμούμε δεόντως και την Πρωτοχρονιά με δώρα, φαγητά και κραιπάλη, ώστε τη δεύτερη μέρα του Ιανουαρίου αισθανόμαστε χειρότερα απ' ό,τι την 26η του Δεκέμβρη, κάνοντας την επιστροφή στη ρουτίνα ακόμη δυσκολότερη. Ακολουθεί μια ενδεικτική συλλογή after Christmas memes, που νομίζω ότι καλύπτει τους περισσότερους - μέρες που είναι...

Πώς γιορτάζουν τα Χριστούγεννα οι Ισπανοί

πηγή: pixabay.com/

Τι κοινά έχουν ο ελληνικός και ο ισπανικός εορτασμός του εορταστικού δωδεκαήμερου των Χριστουγέννων; Ο κατά κανόνα ήπιος μεσογειακός καιρός είναι σίγουρα ένα κοινό, όμως η αλήθεια είναι ότι οι παραδόσεις των δύο λαών διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους. Οι Ισπανοί έχουν τα δικά τους έθιμα, κάποιες ιδιαίτερες προλήψεις, αλλά και διαφορετικές ημερομηνίες μοιράσματος των δώρων. Και καλά κάνουν, γιατί αν ήμασταν όλοι ίδιοι, ο κόσμος μας θα ήταν βαρετός. Ας πάρουμε μια ιδέα των πιο χαρακτηριστικών χριστουγεννιάτικων εθίμων των Ισπανών.

Η εξέγερση των φοιτητών εναντίον των συμφοιτητριών τους, μια δολοφονική απόπειρα και η πρώτη διαγραφή φοιτητή στην ιστορία του Πανεπιστημίου.

Η εγγραφή της Ιωάννας Στεφανόπολι, της πρώτης γυναίκας φοιτήτριας σε ελληνικό πανεπιστήμιο, τον Οκτώβριο του 1890 δεν προκάλεσε ιδιαίτερες αντιδράσεις μεταξύ των συμφοιτητών της γένους αρσενικού. Όπως έγραφε τότε η Εφημερίδα των Κυριών, «Οι φοιτηταί της φιλολογικής σχολής, ου μόνον ουδαμώς εφάνησαν εκπλαγέντες διά το πρωτοφανές, της εν ταις παραδόσεσιν αυτών φοιτήσεως γυναικός, αλλά μετά σεβασμού και υπερηφανείας εδέχθησαν την πνευματικήν αυτών αδελφήν, πιστοποιούντες ούτω την περί του ευγενούς χαρακτήρος του Έλληνος φοιτητού....». Ακολούθησαν οι εγγραφές και άλλων φοιτητριών, οι οποίες εντάχθηκαν επίσης ομαλά στην πανεπιστημιακή κοινότητα, ώστε το Φεβρουάριο του 1895, η Καλιρρόη Παρρέν σχολίαζε (και πάλι) στην Εφημερίδα των Κυριών ότι «απαρατήρητος σχεδόν παρέρχεται από το πολύ κοινόν η φοίτησις γυναικών εν τω ημετέρων Πανεπιστημίω». Το σχόλιο αυτό ενδεχομένως να αποτύπωνε την πραγματικότητα, όπως ήταν διαμορφωμένη στο μοναδικό – τότε – Πανεπιστήμιο της χώρας, όμως λίγους μήνες αργότερα θα αποδεικνυόταν ότι για ορισμένους φοιτητές οι συμφοιτήτριές τους αποτελούσαν κόκκινο πανί.

Ο πρώτος άγριος τσακωμός στην ελληνική Βουλή: οι «μασκαράδες» και τα «μπουκέτα». Η συγγνώμη των πρωταγωνιστών

«Τσόκαρο», «γελοίος»... είναι μερικές από τις φιλοφρονήσεις που ακούστηκαν πρόσφατα εντός του Κοινοβουλίου, στο ναό αυτό της Δημοκρατίας, όπου βέβαια κατά καιρούς έχουν ακουστεί και χειρότερα. Η αλήθεια είναι ότι συχνά ο εκάστοτε προεδρεύων μιας συνεδρίασης αναγκάζεται να παρέμβει για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, μιας και οι λεκτικές αντιμαχίες σε υψηλούς τόνους δεν αποτελούν σπάνιο φαινόμενο – με πρωταγωνιστές κυρίως βουλευτές που δεν έχουν την υπομονή ν’ ακούσουν ολόκληρη την ομιλία του αγορητή περιμένοντας να έρθει η σειρά τους για να μιλήσουν, αλλά κρίνουν χρήσιμο να διακόπτουν τους συναδέλφους τους για να εκστομίσουν κάποια ειρωνεία, εξυπνάδα ή ενίοτε και προσβολή. Τουλάχιστον η ελληνική Βουλή έχει πάρα πολλά χρόνια να ζήσει στιγμές απείρου κάλλους με αντιπαραθέσεις που δεν είναι μόνο λεκτικές αλλά και σωματικές. Αν ανατρέξουμε στο μακρινό παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι ο πρώτος μεγάλος τσακωμός εντός του Κοινοβουλίου με προσβλητικές εκφράσεις, αλλά και χειροδικία, εκδηλώθηκε στα πρώτα χρόνια κοινοβουλευτικού βίου, μόνο που τότε οι πρωταγωνιστές είχαν το θάρρος να ζητήσουν εκ των υστέρων συγγνώμη για τη διαγωγή τους.

Όταν το ελληνικό Δημόσιο υποχρέωσε τη Χριστίνα Ωνάση να καταβάλει ιλιγγιώδη φόρο κληρονομιάς

Μετά το θάνατο του Έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση στις 15 Μαρτίου 1975, η περιουσία του σχεδόν μοιράστηκε στη μοναχοκόρη του, Χριστίνα, η οποία έλαβε το 55%, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό διατέθηκε στο ίδρυμα «Αλέξανδρος Ωνάσης», που συστάθηκε το Δεκέμβριο του 1975 -  κατ’ εφαρμογή της ρητής εντολής του αποθανόντα μέσω της διαθήκης του – με έδρα το Λιχτενστάιν στη μνήμη του πρόωρα χαμένου γιου του. Ωστόσο, μετά το θάνατο του πατέρα της η Χριστίνα Ωνάση δεν υπέβαλε την απαραίτητη εκ του νόμου δήλωση στην Εφορία και το 1977 το ελληνικό Δημόσιο της καταλόγισε πρόστιμο μαζί με τον ανάλογο φόρο.

Η πράξη αυτή προσβλήθηκε από τη Χριστίνα Ωνάση και έκτοτε το θέμα ξεχάστηκε από το Δημόσιο, που απλά αδιαφόρησε πιθανότατα για πολιτικούς λόγους. Άλλωστε, η Χριστίνα Ωνάση διατηρούσε καλές σχέσεις με την κυβέρνηση Καραμανλή, στην οποία – στο ελληνικό Δημόσιο για την ακρίβεια – δώρισε την πολυτελή θαλαμηγό του πατέρα της, «Χριστίνα», προκειμένου να χρησιμοποιούταν ως η επίσημη θαλαμηγός του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.