Το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν στο σπίτι της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου το 1969

Παραμονή Χριστουγέννων, 1969. Πιο ευτυχισμένοι από ποτέ, γονείς ενός αγοριού οκτώ μηνών, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος άνοιξαν τις πόρτες του σπιτιού τους για ένα χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν που τα είχε όλα: εκλεκτούς καλεσμένους από το καλλιτεχνικό στερέωμα (και όχι μόνο), μουσική για όλα τα γούστα και έναν από τους δημοφιλέστερους λαϊκούς τραγουδιστές της εποχής να τραγουδάει ζωντανά τις μεγάλες του επιτυχίες. Το κερασάκι στην τούρτα, η παρουσία της Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που για ακόμη μια φορά διέψευσε τον αστικό μύθο για τη δήθεν αντιπαλότητα μεταξύ των δύο μεγάλων πρωταγωνιστριών του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν στο σπίτι του ζεύγους Καρέζη – Καζάκου ανέλυσε εκτενώς η εφημερίδα Έθνος (26.12.1969) σ’ ένα κοσμικό ρεπορτάζ ιστορικής αξίας με πολλές λεπτομέρειες για τη διακόσμηση, τα ρούχα, τη μουσική, αλλά και τους διάσημους καλεσμένους.

Η ιστορία της Σουσουράδας διά χειρός Ανδρέα Καρκαβίτσα

Ανδρέας Καρκαβίτσας

Όσοι γεννηθήκαμε τις δεκαετίες του 1970, '80 και '90 θυμόμαστε την τρίτομη σειρά του Ανθολογίου για τις έξι τάξεις του Δημοτικού (ένας τόμος ανά δύο τάξεις) με τα σύντομα ποιηματάκια και τις ιστορίες του, παρμένες κυρίως από παλιά αναγνωστικά, παιδικά περιοδικά και συλλογές παιδικών βιβλίων καταξιωμένων Ελλήνων λογοτεχνών, μια προσπάθεια εξοικείωσης των μικρών παιδιών με το διάβασμα - αν το κατάφερε, αυτό είναι άλλο θέμα, που συνδέεται όχι μόνο με το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά κυρίως με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία αναγνωστικής κουλτούρας μέσα στην οικογένεια. Μία από τις ιστορίες του Ανθολογίου της Α΄ και της Β΄τάξης του Δημοτικού, που ακόμα θυμόμαστε οι περισσότεροι, είναι και αυτή της Σουσουράδας. Είναι η ιστορία του πουλιού, του οποίου την ουρά έκοψε μια γριά βάβω και στη συνέχεια χρειάστηκε να κάνει μια σειρά από θελήματα για να καταφέρει να πάρει την ουρά του πίσω και να επιστρέψει στα παιδιά του, αναπαραγωγή του «αναγνώσματος για πολύ μικρά παιδιά» που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Διάπλασις των Παίδων στις 21 Ιανουαρίου 1917. 

10 memes για τη μέρα μετά τα Χριστούγεννα

Για πολλούς ανθρώπους τα Χριστούγεννα είναι μια από τις πλέον αγαπημένες περιόδους της χρονιάς. Προετοιμάζονται με ψώνια για δώρα, ετοιμασίες στο σπίτι για μεγάλα πάρτι, φαγητά, ταξίδια... όμως τα Χριστούγεννα δεν κρατούν πάνω από δυο με τρεις το πολύ ημέρες - για όσους δεν εργάζονται την παραμονή. Μετά τι μένει; Τα memes δίνουν την απάντηση για ακόμη μια φορά και είναι διασκεδαστικά. Βέβαια τα περισσότερα είναι αμερικανικής έμπνευσης και όσο να πει κανείς στην Αμερική η επιστροφή στην κανονικότητα είναι πιο εύκολη, καθώς στην Ελλάδα τιμούμε δεόντως και την Πρωτοχρονιά με δώρα, φαγητά και κραιπάλη, ώστε τη δεύτερη μέρα του Ιανουαρίου αισθανόμαστε χειρότερα απ' ό,τι την 26η του Δεκέμβρη, κάνοντας την επιστροφή στη ρουτίνα ακόμη δυσκολότερη. Ακολουθεί μια ενδεικτική συλλογή after Christmas memes, που νομίζω ότι καλύπτει τους περισσότερους - μέρες που είναι...

Πώς γιορτάζουν τα Χριστούγεννα οι Ισπανοί

πηγή: pixabay.com/

Τι κοινά έχουν ο ελληνικός και ο ισπανικός εορτασμός του εορταστικού δωδεκαήμερου των Χριστουγέννων; Ο κατά κανόνα ήπιος μεσογειακός καιρός είναι σίγουρα ένα κοινό, όμως η αλήθεια είναι ότι οι παραδόσεις των δύο λαών διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους. Οι Ισπανοί έχουν τα δικά τους έθιμα, κάποιες ιδιαίτερες προλήψεις, αλλά και διαφορετικές ημερομηνίες μοιράσματος των δώρων. Και καλά κάνουν, γιατί αν ήμασταν όλοι ίδιοι, ο κόσμος μας θα ήταν βαρετός. Ας πάρουμε μια ιδέα των πιο χαρακτηριστικών χριστουγεννιάτικων εθίμων των Ισπανών.

"Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης". Το πιο διάσημο εντιτόριαλ αμερικανικής εφημερίδας μέχρι σήμερα

Είναι το ερώτημα που απασχολεί τα μυαλουδάκια των περισσότερων - αν όχι όλων των - παιδιών, όταν μεγαλώνοντας αρχίζει να εμφιλοχωρεί στο μυαλουδάκι τους η αμφιβολία και η δυσπιστία: "Υπάρχει ο άγιος Βασίλης;". Όπου ως άγιος Βασίλης εννοείται η καλόκαρδη φιγούρα του Σάντα Κλάους, του τύπου με τη μακριά, κατάλευκη γενειάδα και τα χαρακτηριστικά κόκκινα ρούχα, ο οποίος την παραμονή των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς ταξιδεύει με το έλκηθρο του από σπίτι σε σπίτι σ' όλον τον πλανήτη, κατεβαίνει εκατομμύρια καμινάδες χωρίς να βαρυγκωμάει και αφήνει τα δώρα του σε κάθε παιδί κάτω από το οικογενειακό χριστουγεννιάτικο δέντρο,

Όταν το καθεστώς Μεταξά απαγόρευσε τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα!

Η βαθύτατη διαίρεση των πολιτικών κομμάτων που δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936, η έλλειψη ηγετικών προσωπικοτήτων στα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής μετά από μια σειρά απροσδόκητων θανάτων σημαντικών πολιτικών προσωπικοτήτων μέσα στη χρονιά, αλλά και η ανοχή του βασιλιά, έδωσαν στον Ιωάννη Μεταξά την ευκαιρία να πετύχει αυτό που ποτέ δεν κατάφερε νόμιμα μέσω των εκλογών (αλλά αντιθέτως αποτύγχανε οικτρά σε κάθε εκλογική του συμμετοχή), να κυβερνήσει τη χώρα. Και όταν επιτέλους κατάφερε να κάνει το απωθημένο του πραγματικότητα, βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να εξασφαλίσει ότι δεν θα έχανε την εξουσία από τα χέρια του και στις 4 Αυγούστου 1916 κατέλυσε το Κοινοβούλιο και εγκατέστησε δικτατορικό καθεστώς, ευαγγελιζόμενος την εδραίωση ενός ασαφούς "τρίτου ελληνικού πολιτισμού", που θεωρητικά στρεφόταν εναντίον κάθε ξένης επιρροής. Ήταν τόσο ισοπεδωτική η προσέγγιση, ώστε στο στόχαστρο μπήκε -τον πρώτο καιρό τουλάχιστον - και το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου, το οποίο είχε ενσωματωθεί στον ελληνικό τρόπο ζωής ήδη από την εποχή του Όθωνα.

Τρία ποιήματα για την Πρωτοχρονιά

Για τους ποιητές, το τέλος του χρόνου αποτελεί μια ευκαιρία στοχασμού. Κάτι αλλάζει, αλλά τι είναι αυτό; Ένας νέος χρόνος ξεκινάει, αλλά τι θα καινούριο, τι διαφορετικό θα φέρει; Πόσο πιεστικές είναι οι αναμνήσεις του παρελθόντος, που όλο και ξεμακραίνουν; Τρεις Έλληνες ποιητές (ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ο Ιωάννης Πολέμης και ο Κωστής Παλαμάς) έχουν σχολιάσει μέσα από τους στίχους τους - με διαφορετικό ύφος και διάθεση ο καθένας - το μεταίχμιο που συμβολίζει η πρώτη μέρα του χρόνου

Τα "σαρακοστιανά Χριστούγεννα" του 1916, όταν τα τσουρέκια και τα χριστόψωμα αντικαταστάθηκαν από την μπομπότα

"Σαρακοστιανά Χριστούγεννα". Αυτός ήταν ο τίτλος ενός χρονογραφήματος που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αστραπή στις 26 Δεκεμβρίου 1916 και αποτύπωνε εύστοχα το κλίμα που επικρατούσε τις γιορτινές εκείνες ημέρες πριν από 100 χρόνια. Συγκρίνοντας το εορταστικό τραπέζι και τη γενικότερη ατμόσφαιρα στην πρωτεύουσα μ' εκείνα των περασμένων ετών, ο χρονογράφος περιέγραφε ένα τυπικό εορταστικό τραπέζι της χρονιάς εκείνης: "Το πολύ μίαν πιατέλλαν με τρυφερά ραδίκια ή με κανέν λευκόν άνθος ενός κουνουπιδιού, λίαν δε επιφυλακτικός οφείλει να φανή [σ.σ. ο χρονογράφος] εις τα πουλερικά, το κρέας και εις αυτό ακόμη το λαρδί". Εξάλλου, πολλοί δεν στόλισαν ούτε χριστουγεννιάτικα δέντρα, καθώς "δεν απέμεινεν έλατον εις την Πάρνηθα από τας πυρκαϊάς του θέρους και αν απέμεινεν οι χωρικοί προτιμούν να το χρησιμοποιήσουν διά την εστίαν των παρά να το φέρουν εις τον ανθοπώλην της οδού Σταδίου διά να κερδίσουν εξ αυτού όσον και διά μίαν ανθοδέσμην μενεξέδων, ένα εκατοστάρικον".

Θεατρικό ανέκδοτο: Πώς ένας Έλληνας ηθοποιός έστησε μια πολυπρόσωπη χριστουγεννιάτικη παράσταση με μοναδικό πρωταγωνιστή τον ίδιο και γκεστ ένα γάιδαρο!

Ένας ξεχασμένος - για πολλούς και ευνόητους λόγους - Έλληνας ηθοποιός στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ήταν ο Βασίλειος Ανδρονόπουλος, το όνομα του οποίου ήταν ταυτισμένο με δεκάδες θεατρικά ανέκδοτα, αστεία περιστατικά κατά τη διάρκεια παραστάσεων, στα οποία φερόταν ο ίδιος ως ο πρωταγωνιστής. Κάποια από αυτά ήταν υπερβολές ή απλές μεταφορές αντίστοιχων θεατρικών ανεκδότων με πρωταγωνιστές ηθοποιούς από το εξωτερικό. Υπήρχαν όμως και αυθεντικές διηγήσεις, τις οποίες δεν είναι εύκολο να διασταυρώσουμε - πώς άλλωστε, όταν μιλάμε για μια εποχή τόσο μακρινή; Με πάσα λοιπόν επιφύλαξη για την ακρίβεια των γεγονότων, όπως περιγράφονται στη συνέχεια, μεταφέρεται και το παρακάτω χριστουγεννιάτικο ανέκδοτο, όταν κάποια χρονιά ο Ανδρονόπουλος βρέθηκε σε πόλη της Μικράς Ασίας με ελληνικό πληθυσμό, όπου έδωσε κακήν κακώς μια αυτοσχέδια, πολυπρόσωπη θεατρική παράσταση μόνος του με τη βοήθεια ενός.. γαϊδάρου.

Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση με φωτεινά μπισκότα

Η ιδέα για τα διακοσμητικά μπισκότα δεν είναι δική μου ούτε έχω δοκιμάσει να την εκτελέσω, γιατί η σχέση μου με τη μαγειρική δεν είναι η καλύτερη δυνατή, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια συνταγή με βασικό στοιχείο την ζύμη, η οποία απαιτεί ειδική τεχνική για να πετύχει. Τη βρήκα όμως πολύ έξυπνη ως ιδέα, ένας εναλλακτικός τρόπος να διακοσμήσουμε το σπίτι μας με κάτι φαγώσιμο και μάλιστα μ' ένα κατεξοχήν χριστουγεννιάτικο επιδόρπιο, όπως είναι τα μπισκότα. Αν έχετε υπόψη κάποια δικιά σας συνταγή παρασκευής μπισκότων ακολουθήστε την μέχρι το στάδιο που έχει ετοιμαστεί το ζυμάρι και ετοιμάζεστε να το κόψετε σε σχήματα με τις ειδικές φόρμες, που πωλούνται στο εμπόριο.

"Η φωτιά της χαράς". Ένα θλιβερό, πρωτοχρονιάτικο παραμύθι

Η πρωτοχρονιά είναι μια μέρα χαράς. Ή τουλάχιστον αυτό ισχύει για ανθρώπους που έχουν έστω και τα στοιχειώδη για να στρώσουν το γιορτινό τραπέζι, να χαρίσουν ένα δώρα στα παιδιά της οικογένειας, να αισθανθούν ότι είναι ίσοι με τους υπόλοιπους, ότι έχουν κι αυτοί στον ήλιο μοίρα. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι, που τις γιορτινές αυτές ημέρες αισθάνονται ακόμη μεγαλύτερη δυστυχία, συναισθανόμενοι ότι είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού, απόκληροι της κοινωνίας. Σ' αυτούς τους τελευταίους είναι αφιερωμένο το πρωτοχρονιάτικο παραμύθι κάποιου Δ., πιθανότατα διασκευή κάποια ξένης ιστορίας, που δημοσιεύτηκε στην Εστία τον Ιανουάριο του 1891 - όχι τυχαία σε μια εποχή που γενικότερα κυριαρχούσαν οι έντονες κοινωνικές ανισότητες, οι οποίες και αποτυπώνονταν στη λογοτεχνία διεθνώς. Τίτλος της ιστορίας: "Η φωτιά της χαράς".

Αναπλάθοντας ένα χριστουγεννιάτικο ποίημα της Τζένης Καρέζη, που "τραυματίστηκε" από το "δαίμονα" του τυπογραφείου

Το Δεκέμβριο του 1961, παραμονές Χριστουγέννων, η εφημερίδα Εμπρός ζήτησε από εκλεκτούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου να γράψουν τα δικά τους Χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Οι περισσότεροι πάτησαν στο πρότυπο του "Καλήν εσπέρα άρχοντες" αλλάζοντας λίγο τους στίχους και περνώντας τα δικά τους μηνύματα/ευχές για τους συναδέλφους τους. Αν ξεχώριζαν δυο ποιήματα, αυτά ήταν πρώτον του Ορέστη Μακρή, ο οποίος έγραψε τα αποκαλούμενα και ως "κρασοκάλαντα" διακωμωδώντας τον περίφημο χαρακτήρα που είχε υποδυθεί τόσο στο σανίδι όσο και στον κινηματογράφο, και δεύτερο ένα ποίημα της Τζένης Καρέζη, η οποία φαίνεται ότι είχε μια ευαίσθητη ποιητική φλέβα.

6 χριστουγεννιάτικα τραγούδια απ' όλον τον κόσμο

Τα ελληνικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια τα ξέρουμε από παιδιά και τα έχουμε τραγουδήσει πολλές φορές τέτοιες μέρες. Οι περισσότεροι γνωρίζουν και κάποια αγγλικά τραγουδάκια που μάθαμε στο φροντιστήριο, όπως επίσης και σύγχρονους ποπ ήχους διάσημων τραγουδιστών, που θέλουν να εμπλουτίσουν τη δισκογραφία τους με χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Όμως η μουσική δεν μιλά μόνο ελληνικά και αγγλικά - ανεξάρτητα από το τι έχει συνηθίσει το αυτί μας ν' ακούει. Έτσι λοιπόν ξεχώρισα κάποιες μουσικές προτάσεις, που αγνοούσαμε και αξίζει τον κόπο να εμπλουτίσουμε μ' αυτές το χριστουγεννιάτικό μας playlist.

Πώς το χριστουγεννιάτικο πνεύμα επηρεάζει το φλοιό του ανθρώπινου εγκεφάλου, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα

Λίγο πολύ αντιλαμβανόμαστε από τους εαυτούς μας ότι όσο πλησιάζουν τα Χριστούγεννα μπαίνουμε σε μια διαφορετική διάθεση, πιο χαρούμενη - ή πιο γιορτινή αν προτιμάτε. Όχι ότι λύνονται τα όποια προβλήματα ή ότι ξεχνάμε τελείως τα στραβά κι ανάποδα της καθημερινότητας, αλλά αυτά παραμερίζονται προσωρινά, υποχωρούν μπροστά στη γιορτινή ατμόσφαιρα. Κατά πόσο, όμως, αυτή η αλλαγή διάθεσης αποτυπώνεται στη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου; Μια ομάδα Δανών νευρολόγων θέλησε να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.

Μια φάτνη στην Ισπανία τιμά τον 3χρονο Αϊλάν και κλέβει τις εντυπώσεις

Αυτές τις γιορτές, αν για κάποιο λόγο έχετε προγραμματίσει ή ενδιαφέρεστε να πραγματοποιήσετε ένα ταξίδι μέχρι την Ισπανία, δεν θα πρέπει να παραλείψετε να επισκεφτείτε την εκκλησία του Αγίου Αντωνίου (San Anton), που βρίσκεται στην περιοχή Τσουέκα στο κέντρο της Μαδρίτης. Ο λόγος; Η εξαιρετική φάτνη που στολίζει το ναό, μια φάτνη μακριά από τις καθιερωμένες εικόνες του Ιησού με τον Ιωσήφ και τη Μαρία, που σχολιάζει με τον πιο δεικτικό τρόπο το κορυφαίο ευρωπαϊκό ζήτημα του 2015, το προσφυγικό.

Εναλλακτικές μουσικές προτάσεις για τις γιορτές: 2 υπέροχα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια από την Αφρική

Αν αναζητάτε ένα εναλλακτικό μουσικό άκουσμα για τις γιορτές των Χριστουγέννων, μια πολύ καλή πρόταση είναι το "Sing Noel", γνωστό και ως "African Noel", ένα όχι παραδοσιακό, αλλά πάντως απόλυτα αφρικάνικου ρυθμού χριστουγεννιάτικο τραγούδι made in Africa, που θα σας γοητεύσει. Οι πολλοί λίγοι στίχοι του τραγουδιού είναι στα αγγλικά. Κατά κύριο λόγο επαναλαμβάνεται ο τίτλος, δηλαδή η φράση "Sing Noel", ενώ λίγο πριν τη μέση (από το 1΄35΄΄ του βίντεο που ακολουθεί) οι στίχοι έχουν ως εξής (μεταφρασμένοι στα ελληνικά): "Ω, ελάτε εσείς άνθρωποι, μαζευτείτε κοντά/ ν΄ακούσετε τα νέα μεγάλης χαράς./ Ο Βασιλιάς των Βασιλέων, ο Αμνός του Θεού/ γεννήθηκε σήμερα στη Βηθλεέμ". Και ξανά από την αρχή επαναλαμβάνεται στον υπέροχα μαγευτικό, αφρικάνικο ρυθμό το "Sing Noel". Απολαύστε το!

Η πραγματική ιστορία πίσω από το πιο γνωστό γαλλικό, χριστουγεννιάτικο τραγούδι, ο στιχουργός του οποίου ήταν άθεος

Τα περισσότερα, γνωστά, χριστουγεννιάτικα τραγούδια είναι γερμανικής προέλευσης. Αν αναζητούσαμε κάποιον ύμνο από τη Γαλλία, η έρευνά μας θα περιοριζόταν στο "Minuit, Chrétiens", που μάλιστα ήταν εξαιρετικά δημοφιλής τα παλιότερα χρόνια. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία του τραγουδιού αυτού, καθώς οι στίχοι του γράφτηκαν από έναν άθεο, σοσιαλιστή (πρακτικά κομμουνιστή) δήμαρχο μιας μικρής πόλης της νότιας Γαλλίας. Μια εκδοχή υποστηρίζει ότι αυτό συνέβη κατά παραγγελία από τον εφημέριο της πόλης, όμως υπάρχει και μια δεύτερη ιστορία, που επικεντρώνεται κυρίως στο πώς κατ' αρχήν οι στίχοι του τραγουδιού έγιναν γνωστοί και πώς στη συνέχεια μελοποιήθηκαν από έναν συνθέτη οπερέτας, ο οποίος πούλησε τα πνευματικά δικαιώματα έναντι ευτελούς τιμήματος.

Τα ταπεινωτικά Χριστούγεννα των Ελλήνων ηθοποιών πριν 100 χρόνια, όταν αντιμετωπίζονταν ως απλοί διασκεδαστές και... αντίχριστοι!

Τα Χριστούγεννα του 2014 συζητάμε για το κατά πόσο ένας τραγουδιστής, ένα μοντέλο ή όποιος άλλος το επιθυμεί, δικαιούται να γίνει θεατρικός ηθοποιός ή όχι. Ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχει σχηματίσει ο καθένας γι' αυτό το - η αλήθεια είναι όχι και τόσο καυτό - ζήτημα, ένα συμπέρασμα, που προκύπτει απ' όλη αυτή τη συζήτηση και στο οποίο μάλλον όλοι θα συμφωνήσουμε, είναι η γενική εκτίμηση ότι στις μέρες μας το επάγγελμα του ηθοποιού είναι ιδιαίτερα ελκυστικό. Ο ηθοποιός δεν θεωρείται άνθρωπος του περιθωρίου, όπως πριν μερικές δεκαετίες, στα χρόνια των γονιών και των παππούδων μας - ανάλογα με την ηλικία του καθένα μας.

Ο Αϊ Βασίλης διώκτης της μίνι φούστας: Η σουρεαλιστική, πανέξυπνη γελοιογραφία από την Πρωτοχρονιά του 1926

Πρωτοχρονιά του 1926. Ο χρόνος, που μόλις είχε φύγει, άφησε ως "κληρονομιά" στον επόμενο τη δικτατορία του στρατηγού Πάγκαλου, γνωστού και ως διώκτη της μίνι φούστας. Το μέτρο είχε αρχίσει να εφαρμόζεται λίγες μέρες την εκπνοή του 1925 - ειδικότερα από τις 15 Δεκεμβρίου - και η απαγόρευση ήταν πολύ αυστηρή, με τις γυναίκες να απειλούνται με αυτόφωρο, ενώ η απαγόρευση της κοντής φούστας ίσχυε ακόμη και για τα κορίτσια ηλικίας μόλις 12 ετών!

Το ποίημα του Κωστή Παλαμά για τα Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα του 1882, στη σατιρική εφημερίδα "Μη Χάνεσαι" δημοσιεύτηκε ένα (καθόλου σατιρικό) ποίημα του Κωστή Παλαμά για τα Χριστούγεννα. Δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο ποίημα, καθώς αποτελείται από οκτώ ενότητες, καθεμιά από τις οποίες έχει την ίδια δομή: ένα δίστιχο στην αρχή, που προϊδέαζει για το θέμα, που στη συνέχεια αναπτύσσεται από δέκα στίχους, ενώ στο τέλος το αρχικό δίστιχο επαναλαμβάνεται.