Η εξομολόγηση μιας μάνας: Η λάθος αντίδραση, όταν ο γιος της της ανακοίνωσε ότι είναι γκέι, η προσπάθεια να τον φέρει στο "δρόμο του Θεού" και η τραγωδία, που την έκανε να συνειδητοποιήσει το μεγάλο λάθος της

20 Νοεμβρίου 2001. Η Λίντα Ρόμπερτσον εργαζόταν στο γραφείο της εκείνο το βράδυ, όταν σε κάποια στιγμή έλαβε ένα μήνυμα στο Instant Messenger προερχόμενο από τον 12χρονο γιο της, Ράιαν, ο οποίος βρισκόταν στο δωμάτιό του. "Μπορώ να σου πω κάτι;", ρώτησε ο Ράιαν κι όταν πήρε το ok, εξομολογήθηκε: "Λοιπόν, δεν ξέρω πώς να το πω αυτό πραγματικά όμως, λοιπόν..., δεν μπορώ να συνεχίζω να σου λέω ψέματα για τον εαυτό μου. Το έκρυβα πολύ καιρό και κάπως πρέπει να σου το πω τώρα. Μέχρι τώρα πιθανόν να έχεις μια ιδέα του τι πρόκειται να πω. Είμαι γκέι. Δεν πιστεύω ότι μόλις σου το είπα". "Αστειεύεσαι;", ήταν η πρώτη αντίδραση της Λίντα. Και ο Ράιαν της εξήγησε πώς απλά χρησιμοποιούσε μια κοπέλα ως κάλυμμα και πώς ο ίδιος ένιωθε σίγουρος για τον εαυτό του και τις προτιμήσεις του.  Σε κάποια στιγμή, όμως, η πιστή χριστιανή Λίντα σχολιάζει: "τι νομίζει ο Θεός για αυτές τις επιθυμίες;" "Το ξέρω", ήταν η απάντηση του γιου της, που λίγο αργότερα παραδέχτηκε, "και είμαι πολύ μπερδεμένος σχετικά μ' αυτό τώρα".

Τα "ματωμένα" βαμβάκια του Ουζμπεκιστάν: Πολίτες-σκλάβοι και μικρά παιδιά θυσιάζονται σε μια από τις μεγαλύτερες χώρες παραγωγής και εξαγωγής βαμβακιού στον πλανήτη

laborrightsblog.typepad.com/

Το Ουζμπεκιστάν, σοβιετική δημοκρατία μέχρι την τελευταία μέρα του Αυγούστου του 1991 και μια από τις μεγαλύτερες χώρες του πλανήτη (42η ως προς τον πληθυσμό και 56η ως προς την έκταση), είναι μια χώρα ξεχασμένη, ενώ η όποια αναφορά σ' αυτή συνήθως προκαλεί ένα αδιάφορο ανασήκωμα των ώμων. Ποιος νοιάζεται για μια χώρα τόσο μακρινή, χαμένη στα βάθη της κεντρικής Ασίας, χωρίς ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον; Τι κι αν τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται κατά συρροή, τι κι αν η δημοκρατία περιορίζεται σε μια κατ' όνομα μόνο επίφαση νομιμοποίησης της δικτατορικής εξουσίας του προέδρου Ισλάμ Καρίμοφ, που κυβερνά τη χώρα από το 1991 (συνεχίζοντας την από το 1989 θητεία του στο αξίωμα του Πρώτου Γραμματέα του τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος). Κι όμως υπάρχει ένα στοιχείο, που καθιστά την περίπτωση του Ουζμπεκιστάν άξια της προσοχής όλων μας, λόγω του φόρου αίματος που κάθε χρόνο πληρώνουν οι κάτοικοι της χώρας, οι οποίοι υποχρεώνονται από το καθεστώς να εργάζονται μέχρι θανάτου στις φυτείες βάμβακος.

Τα Χριστούγεννα της Λόρας Ίνγκαλς Ουάιλντερ σε ηλικία 16 ετών, όπως η ίδια τα είχε περιγράψει σε άρθρο της, πολλά χρόνια προτού γράψει το "Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι"

Οι περισσότεροι, κυρίως όσοι είμαστε πάνω από 30 ετών, γνωρίζουμε τη Λόρα Ίνγκαλς Ουάιλντερ από τη θρυλική, οικογενειακή σειρά "Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι", που ήταν βασισμένη σε μια σειρά αυτοβιογραφικών βιβλίων της. Η σειρά βέβαια είχε πρακτικά αυτονομηθεί, διατηρώντας ελάχιστα κοινά στοιχεία με τα βιβλία της Λόρας, ώστε να μην αποτελεί μια αυθεντική πηγή για να γνωρίσουμε καλύτερα την ζωή της κοπέλας αυτής, που θα εξέδιδε το πρώτο της βιβλίο σε ηλικία 65 ετών ("Η ζωή στο μεγάλο δάσος", όπως είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά, ή "Little House In The Big Woods", όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος, το 1932). Όμως ούτε και τα βιβλία αποτελούν μια 100% αυθεντική πηγή, αφού η Λόρα είχε προχωρήσει σε μικρές παρεμβάσεις, που θα προσέδιδαν μεγαλύτερη δραματικότητα στα βιβλία της. 

Χριστούγεννα 2014: Τι καιρό θα κάνει σε 8 πόλεις της Ελλάδας; Αυτές είναι οι πολύ πρώτες προβλέψεις

Για όσους θέλουν να προγραμματίσουν έγκαιρα τις χριστουγεννιάτικες διακοπές τους ή απλά ανυπομονούν να μάθουν τον καιρό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, ώστε να μπαίνουν στο εορταστικό κλίμα από νωρίς, αυτές είναι οι πολύ πρώτες προβλέψεις του Accuweather.com. Σε γενικές γραμμές οι θερμοκρασίες θα κυμαίνονται πολύ κοντά στα φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς ιδιαίτερα καιρικά φαινόμενα, ενώ μια μικρή ζεστή ανάπαυλα - χωρίς όμως διάρκεια - φαίνεται ότι θα επικρατήσει παντού στη χώρα τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Αυτή, δηλαδή, είναι η πρώτη τάση, όπως καταγράφεται  ακριβώς ένα μήνα πριν τις γιορτές.

Οι Έλληνες μεταξύ των λιγότερο φιλάνθρωπων λαών του πλανήτη - Απογοητευτική η κατάταξη της χώρας σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Δοτικότητας

Οι Έλληνες περηφανευόμαστε ότι - σε αντίθεση με τους "ψυχρούς" βορειοευρωπαίους - είμαστε ένας λαός, που νοιαζόμαστε για τους γύρω μας, τους βοηθάμε στα προβλήματά τους και γενικοί δίνουμε με ευκολία σε όποιον έχει ανάγκη. Αλήθεια ή ψευδαίσθηση; Ο βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός Charities Aid Foundation ανακοίνωσε τον πίνακα κατάταξης των κρατών για το 2014 ως προς τη δοτικότητα των ανθρώπων και η κατάταξη της Ελλάδας δεν είναι καθόλου τιμητική, αφού η χώρα μας βρίσκεται μεταξύ των τελευταίων θέσεων επί συνόλου 135 κρατών παγκοσμίως.

Ο Γάλλος φαντάρος, που το 1911 βρισκόταν στην Ελλάδα και ξετρέλανε τις Αθηναίες [εικόνα]

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της πρώτης κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου, που είχε προκύψει μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910 και στον απόηχο του κινήματος στο Γουδί δεκαπέντε μήνες νωρίτερα, ήταν και η αναδιοργάνωση του ελληνικού στρατού. Η σκιά από την ταπεινωτική ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 εξακολουθούσε να πέφτει βαριά στην κοινή συνείδηση και ως ιδανική λύση φάνταζε η πρόσκληση ξένων αξιωματικών, οι οποίοι θα εκπαίδευαν τους Έλληνες συναδέλφους τους. Έτσι, τους πρώτους μήνες του 1911 έφτασε στην Ελλάδα ο στρατηγός Εντού, συνοδευόμενος από άλλους συμπατριώτες του αξιωματικούς και φαντάρους, μεταξύ των οποίων και κάποιος Γκιγιώμ, που ήταν ο ακόλουθος του Γάλλου στρατηγού.

Η πρώτη αγγελία γνωριμιών, που δημοσιεύτηκε σε ελληνική εφημερίδα (και ο χιουμοριστικός χαρακτήρας της)

Μπορεί τα προξενιά να αποτελούσαν επί.. αιώνες τον πλέον παραδοσιακό και δημοφιλή τρόπο γνωριμίας των ζευγαριών, ωστόσο το πρώτο γραφείο συνοικεσίων ιδρύθηκε μόλις τους πρώτους μήνες του 1911 - πιθανότατα στις αρχές Μαρτίου. Η σχετική διαφήμιση στις εφημερίδες ανακοίνωνε: "Το πρώτον εν Ελλάδι ιδρυθέν Πρακτορείον Συνοικεσίων εγκατεστάθη εν οδώ Σταδίου αριθ. 49. Άνω πάτωμα αριθμ. 9". Και μπορεί οι ιδιοκτήτες να μην ήθελαν να αποκαλύψουν το όνομά τους, ωστόσο φαίνεται ότι η καινοφανής αυτή εμπορική επιχείρηση αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς εργένηδες, οι οποίοι ξεθάρρεψαν και άρχισαν ν' αναζητούν ταίρι μέσω και των εφημερίδων.

Γκέισες κρατούν εικόνα του Τσόρτσιλ και κλείνουν τη μύτη τους από την.. μπόχα - Η πιο τρελή προπαγανδιστική φωτογραφία του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου

Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ο πόλεμος της προπαγάνδας μεταξύ των δύο αντίπαλων στρατοπέδων είχε χτυπήσει κόκκινο. Οι αφίσες με υπερπατριωτικά συνθήματα, που παράλληλα υποβάθμιζαν την αξία του αντιπάλου ακόμη και σε ηθικό επίπεδο, αποτελούσαν τα πλέον προσφιλή μέσα του παράλληλου, ψυχολογικού πολέμου, με κύριο μέλημα την ανόρθωση του ηθικού μεταξύ των πληθυσμών των μεγάλων δυνάμεων, που εμπλέκονταν ευθέως στην πολυετή σύγκρουση. Κάποιες φορές, η προπαγάνδα ξεπερνούσε κάθε φαντασία, όπως σε μια φωτογραφία, που χρησιμοποιήθηκε από την ιαπωνική κυβέρνηση και στην οποία εικονίζονταν δύο γκέισες να κρατούν στα χέρια τους μια εικόνα του τότε Βρετανού πρωθυπουργού Γουίνστον Τσόρτσιλ, ενώ παράλληλα κρατούσαν τη μύτη τους από τη δυσωδία. 

Φωτογραφίες από τη Μυτιλήνη και το Πλωμάρι το Νοέμβριο του 1912

Αν το 1912 στην Ελλάδα ίσχυε το γρηγοριανό ημερολόγιο, το νησί της Λέσβου θα γιόρταζε την επέτειο της απελευθέρωσής του στις 21 και όχι στις 8 Νοεμβρίου. Με αφορμή αυτό το ημερολογιακό "παιχνίδι", σκέφτηκα να δημοσιεύσω τις παρακάτω φωτογραφίες (δύο από την απελευθέρωση της Μυτιλήνης στις 08.11.1912 και μία από την απελευθέρωση του Πλωμαρίου δυο μέρες αργότερα), που δίνουν και μια μικρή εικόνα, όπως ήταν το νησί πριν εκατό και κάτι χρόνια.Οι φωτογραφίες αυτές δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Ελλάς το Δεκέμβριο του 1912.

Τρία κεράκια

Στις 20 Νοεμβρίου 2011 αυτό το μπλογκ ξεκίνησε να υπάρχει. Η απόφαση ήταν αυθόρμητη. Είχα εντοπίσει μια ιστοσελίδα με τις αργίες, τα γεγονότα που γιορτάζονταν σε διάφορες χώρες, στη συνέχεια έψαξα περισσότερες πληροφορίες γι' αυτά, δεν βρήκα τίποτε σχετικό σε ελληνικές ιστοσελίδες και σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα να δημιουργούσα κάτι διαφορετικό. Εξάλλου, θα μπορούσα να εμπλουτίσω το μπλογκ με σχόλια και με διάφορα επιπλέον θέματα: είτε με τη μορφή μόνιμων στηλών (μία κάθε μέρα) είτε με αφιερώματα, που θα εξαντλούνταν σε μία ή περισσότερες αναρτήσεις την ημέρα.