Πώς το εργασιακό στρες σκοτώνει τους Ιάπωνες

Οι Ιάπωνες είναι εργατικοί. Μάλιστα, είναι τόσο πολύ εργατικοί, ώστε κι όταν ακόμη απεργούν... συνεχίζουν να εργάζονται. Πολλοί Έλληνες θαυμάζουν αυτόν τον "προκομμένο λαό", που όχι απλά δεν σκέφτεται πώς θα γλιτώσει καμιά ώρα δουλειάς για χάρη του καφέ και του κουτσομπολιού, αλλά  αντιθέτως αφιερώνονται ολοκληρωτικά στην εργασία τους. Και καλά, το ότι φροντίζουν να είναι παραγωγικοί και όχι λουφαδόροι, αυτό είναι κάτι πάρα πολύ θετικό και αξιομίμητο. (Κανονικά, θα έπρεπε να θεωρείται στοιχειώδης κανόνας, αλλά ας μην ανοίγουμε άλλες συζητήσεις..) Το πρόβλημα με τους Ιάπωνες, όμως, είναι ότι δίνονται τόσο πολύ στη δουλειά, ώστε δίνουν ακόμη και την ίδια τους την ζωή - στην κυριολεξία!

Τα πολύχρωμα σκουπιδιάρικα των Ιαπώνων

Οι Έλληνες νταλικιέρηδες και φορτηγατζήδες συνηθίζουν να παραφορτώνουν το εσωτερικό των οχημάτων τους με κάθε λογής μπιχλιμπίδια: από κασκόλ της αγαπημένης τους ομάδας μέχρι κομπολόγια, χάντρες για το "κακό μάτι" κι ένα σωρό άλλα αντικείμενα φετίχ. Οι Ιάπωνες συνάδελφοί τους, πάλι, επικεντρώνονται στο εξωτερικό μέρος των φορτηγών τους, τα οποία και κάνουν αγνώριστα. Πολύχρωμα σχέδια, εμπνευσμένα κυρίως από τη μακρά ιαπωνική παράδοση των anime, διακοσμούν πολλά φορτηγά που κυκλοφορούν στους δρόμους της μακρινής αυτής χώρας, ενώ από τη μανία αυτή δεν έχουν ξεφύγει ούτε τα απορριματοφόρα! Και ενώ στην Ελλάδα, αν βλέπαμε κάποια νταλίκα Hello Kitty ή κανένα σκουπιδιάρικο με δεντράκια και παιδικές φάτσες, θα νομίζαμε ότι το τέλος του κόσμου πλησιάζει, οι ακομπλεξάριστοι Ιάπωνες μοιράζονται φωτογραφίες των πρωτότυπων βαρέων οχημάτων στο τουίτερ. Πάρτε μια ιδέα!

Τέσσερα ποιήματα για το φθινόπωρο

Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που εμπνέει τους ποιητές. Εδώ που τα λέμε, ακόμη κι ένα γυμνό κλαδί με αγκάθια μπορεί να εμπνεύσει έναν αληθινό ποιητή, πόσο μάλλον μια μεταβατική εποχή γεμάτη εικόνες και συναισθήματα. Συνήθως είναι ταυτισμένο με το πέσιμο των φύλλων και το τέλος μιας εποχής, όμως για κάποιον το φθινόπωρο μπορεί να είναι απλά η συνέχεια της καλοκαιρινής ανεμελιάς. Τέσσερα ποιήματα για το φθινόπωρο από τέσσερις Έλληνες ποιητές, που εκφράζουν τέσσερις διαφορετικές ψυχικές διαθέσεις. Τέσσερα ποιήματα εμπνευσμένα από το φθινόπωρο για όλους.

Οι βουκολικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.

Ένα ιδιαίτερο ελληνικό κινηματογραφικό είδος, ξεχασμένο σήμερα αφού οι συγκεκριμένες ταινίες έχουν σταματήσει εδώ και χρόνια να παίζονται στην τηλεόραση, ήταν τα βουκολικά δράματα - αλλιώς τα "φουστανελάτα". Οι ταινίες αυτές είχαν εξαιρετικά μεγάλη απήχηση στην επαρχία και μάλιστα, τα παρασκήνια των στούντιο στις αρχές της δεκαετίας του 60 υποστήριζαν ότι οι παραγωγοί από την επαρχία ήταν πρόθυμοι να δώσουν ακόμη και 5000 δραχμές για την ενοικίαση μιας ταινίας με φουστανέλες έναντι 3000 δραχμών για ταινίες με μανάδες και μόλις 2000 δραχμών για τις υπόλοιπες ανεξάρτητα της όποιας εμπορικής τους επιτυχίας στους κεντρικούς αθηναϊκούς κινηματογράφους.

Ελληνικές ταινίες με θέμα τις θυσίες δυστυχισμένων μανάδων. Όλοι οι τίτλοι

"Τη χαρά σου και τη λύπη/ με τη μάνα τη μοιράζεις" λένε οι στίχοι ενός γνωστού ποιήματος αφιερωμένου στις μητέρες. Ωστόσο, για τον ελληνικό κινηματογράφο του 50 και του 60, η λέξη "μάνα" ήταν συνώνυμη μάλλον της ανείπωτης τραγωδίας και της υπέρτατης θυσίας. Με πομπώδεις τίτλους, πολλοί των οποίων θα γίνονταν σλόγκαν, οι ταινίες με επίκεντρο τη μάνα αποτελούν ένα μεγάλο - σε ποσότητα, αλλά όχι αυτομάτως και σε ποιότητα - κεφάλαιο του ελληνικού κινηματογράφου.

Η δίκη ευθανασίας που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη το 1962 και η πρώτη ελληνική ταινία με θέμα την ευθανασία

Στις 21 Μαΐου 1962, η 25χρονη δημοτική υπάλληλος Σουζάν Βαντεπούτ εισήχθη στο μαιευτικό τμήμα του νοσοκομείου Ροκούρ της Λιέγης. Σε λίγες ώρες η νεαρή γυναίκα θα έφερνε στον κόσμο ένα κοριτσάκι, το οποίο ήταν γενικά υγιές, όμως δεν είχε μπράτσα και τα χέρια του έβγαιναν απευθείας από τους ώμους. 

Οι πρώτες δοκιμαστικές τηλεοπτικές εκπομπές στην Ελλάδα το Δεκέμβριο του 1953

Η ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης γράφει ότι η πρώτη επίσημη έναρξη εκπομπής τηλεοπτικού σταθμού στην Ελλάδα έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 1966. Εξάλλου, αρκετά χρόνια νωρίτερα, το Σεπτέμβριο του 1960, λειτούργησε χάρη στη ΔΕΗ ο πρώτος ελληνικός, πειραματικός, τηλεοπτικός σταθμός στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, παρουσιάζοντας καθημερινά πολύωρο πρόγραμμα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα οι πρώτες πρώτες δοκιμαστικές εκπομπές τηλεοπτικού προγράμματος στην Ελλάδα είχαν πραγματοποιηθεί πολλά χρόνια νωρίτερα, το Δεκέμβριο του 1953!

Το φρικτό έγκλημα του μοναδικού Έλληνα της Αυστραλίας που εκτελέστηκε διά απαγχονισμού

Παραμονές Χριστουγέννων του 1902, ένα αποτρόπαιο διπλό έγκλημα συγκλόνισε την Αυστραλία. Ήταν πρωινό της 20ης Δεκεμβρίου. Το οπωροπωλείο του Έλληνα μετανάστη Γιάννης Ψυχίτα στην πόλη Λόουλερς της δυτικής Αυστραλίας ήταν ασυνήθιστα κλειστό αν και πρωί Σαββάτου, οπότε η κίνηση ήταν συνήθως αυξημένη. Βέβαια, ήταν γνωστό ότι ο 30χρονος ιδιοκτήτης είχε αναχωρήσει από την πόλη την προηγούμενη μέρα για επαγγελματικό ταξίδι, όμως στο πόστο του άφησε το μικρότερο αδελφό του Στέλιο, από τον οποίο ζήτησε να φροντίσει το μαγαζί, αλλά και να προσέχει την 22χρονη σύζυγό του, Σοφία, με την οποία ο Γιάννης ήταν παντρεμένος για 18 μήνες, και το μόλις 12 μηνών μωρό τους.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Φαλέζ: Ο εκκεντρικός εγγονός του "γέρου του Μοριά", που έστειλε "ευχαριστήρια επιστολή" στους ψηφοφόρους, όταν δεν εξελέγη βουλευτής

Ήταν εγγονός ενός από τους σπουδαιότερους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Μάλιστα, έφερε το ίδιο ονοματεπώνυμο με τον παππού του: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο πατέρας του, που ανήκε στον κύκλο των οπαδών του Όθωνα, θα γινόταν πρωθυπουργός τους τελευταίους μήνες πριν την ανατροπή της οθωνικής δυναστείας. Η μητέρα του, Φωτεινή, καταγόταν από μια άλλη ένδοξη οικογένεια του αγώνα για την ελευθερία, την οικογένεια Τζαβέλλα. Όμως το βάρος της κληρονομιάς των προγόνων του δεν τον επισκίασε, αλλά με τον ιδιαίτερο τύπο του κατάφερε να ξεχωρίσει και να αγαπηθεί από τους συγχρόνους του, οι οποίοι τον περιέγραφαν ως ένα από τους πιο περίεργους τύπους Ρωμιών.

Η ιστορία πίσω από ένα ποίημα: Ο τραγικός έρωτας του ποιητή Αχιλλέα Παράσχου και της Μαρίας Σεραφείμ.

Ο Αχιλλέας Παράσχος

Εκείνος, ήταν ο Αχιλλέας Παράσχος, ένας από τους δημοφιλείς ποιητές της εποχής. Εκείνη, η Μαρία, Αμαλία Σεραφείμ, κόρη αρχοντικής, αθηναϊκής οικογένειας. Ο έρωτάς τους γεννήθηκε τυχαία και άνθισε από απόσταση, καθώς τα αυστηρά συντηρητικά ήθη της εποχής δεν επέτρεπαν ούτε τις στοιχειώδεις διαχύσεις. Ήταν ένας έρωτας βαθύς, αγνός, που όμως θα έπεφτε θύμα των αυστηρών ηθών που επικρατούσαν στα μέσα του 19ου αιώνα.