Γιατί τον Ιούλιο του 1916 οι Αθηναίοι γύρισαν τους δείκτες των ρολογιών τους 25 λεπτά μπροστά (και μετά δεν τους γύρισαν ποτέ πίσω)

εφημερίδα Νέα Ελλάς, 03.07.1916

Κάποτε, δεν είχαν όλες οι πόλεις της Ελλάδας την ίδια ώρα. Για παράδειγμα, πριν από 100 ακριβώς χρόνια, στις 27 Μαρτίου 1915, όταν τα ρολόγια στην Κέρκυρα έδειχναν 11.31΄ το βράδυ, στη Σάμο σήμαιναν τα μεσάνυχτα! Ο λόγος είναι απλός: αν και το σύστημα ωριαίων ζωνών, που επέβαλλε τη χρήση μιας συγκεκριμένης (της ίδιας) ώρας σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές, είχε ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται από πολλές χώρες ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, στο ελληνικό κράτος εφαρμοζόταν το παλιότερο σύστημα, που βασιζόταν στην κίνηση του ήλιου και είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχει χρονική απόκλιση 40 λεπτών σε κάθε μοίρα γεωγραφικού πλάτους. 

Πώς γιορταζόταν (πολύ) παλιότερα η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου;

Κάποτε δεν γίνονταν μαθητικές παρελάσεις. Μάλιστα, πολύ παλιά δεν γίνονταν ούτε παρελάσεις του στρατού. Κι ας ήταν ακόμη πρόσφατες αναμνήσεις της επανάστασης του 1821 κι ας παλλόταν το λαϊκό αίσθημα από την προσμονή εκπλήρωσης της περιβόητης "Μεγάλης Ιδέας". Πώς ακριβώς γιόρταζαν, λοιπόν, οι μακρινοί πρόγονοί μας την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου πριν από πολλά, πολλά χρόνια;

Ο αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης, που πέθανε τελευταίος απ' όλους σε ηλικία 116 ετών και ο οποίος χάρισε το όνομά του στα Χαυτεία

Η είδηση του θανάτου του έκανε το γύρο του κόσμου, παρότι δεν ήταν πολιτικός, ούτε είχε περιουσία. Ήταν ο τελευταίος από τους αγωνιστές της ελληνικής επανάστασης που έφυγε από την ζωή κι ένας από τους μακροβιότερους Έλληνες όλων των εποχών. Το όνομά του ζει, καθώς έχει δοθεί σε μια περιοχή στο κέντρο της Αθήνας. Κι όμως, είναι εξαιρετικά λίγες οι πληροφορίες που υπάρχουν γι' αυτόν, ώστε σήμερα ακόμη και το όνομά του αναφέρεται λάθος. Ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια.

Το κύκνειο άσμα του λόρδου Βύρωνα

Χωρίς αμφιβολία, ο εμβληματικότερος φιλέλληνας όλων των εποχών - και όχι απλά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης - υπήρξε ο λόρδος Βύρων (Τζορτζ Γκόρντον Μπάιρον, 6ος βαρώνος Μπάιρον, όπως ήταν ολόκληρο το όνομα και ο τίτλος ευγενείας του). Όχι απλά στήριξε τον αγώνα της ελληνικής ανεξαρτησίας μέσα από την τέχνη του ως ποιητής, αλλά το επιβεβαίωσε και με τη φυσική του παρουσία, καθώς πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του στο αγαπημένο του Μεσολόγγι, το ιδιαίτερο κλίμα του οποίου ευθυνόταν για την επιδείνωση της υγείας και τελικά το θάνατο του Άγγλου ποιητή τον Απρίλιο του 1824. 

Μπορεί η "ορμόνη του έρωτα" να ευθύνεται για το δέσιμο των σκύλων με τους ανθρώπους;

Η οξυτοκίνη είναι γνωστή και ως η "ορμόνη του έρωτα", καθώς αποτελεί την αιτία που οι άνθρωποι ερωτευόμαστε και ζευγαρώνουμε. Φαίνεται, όμως, ότι η δράση της δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους, αλλά επεκτείνεται και στους σκύλους και εξηγεί το λόγο που τα συμπαθέστατα τετράποδα γίνονται οι καλύτεροι μας φίλοι, που τρέφουν για μας αισθήματα ειλικρινούς αγάπης.

Η γερμανική λύση για να μην... κατουρούν οι μεθυσμένοι στους τοίχους!

Οι Γερμανοί πίνουν πολλές μπύρες. Αυτό είναι γνωστό. Όπως επίσης γνωστό είναι ότι οι άνθρωποι που πίνουν πολλές μπύρες στη νυχτερινή τους έξοδο και γίνονται λιώμα, αδιαφορούν για το σαβουάρ βίβρ και ξαλαφρώνουν την ουροδόχο κύστη τους σε όποιον τοίχο βρουν πρόχειρο. Επειδή, όμως, οι Γερμανοίμ, αν και μπυρομανείς το βράδυ, την ημέρα γίνονται σεμνότυφοι και σκανδαλίζονται με τους κιτρινωπούς τοίχους των κτιρίων, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της νυχτερινής ούρησης μετατρέποντας τους τοίχους τους σε "έξυπνους"!

Για ένα σκύλο που έφυγε

Ήταν Νοέμβριος του 2002, ακριβώς μία βδομάδα πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου. Έγινε η πρώτη μας συνάντηση. Κοιμόταν σε μια γωνιά, δίπλα στη μάνα του, μαζί με άλλα πόσα κουταβάκια - τ' αδερφάκια του. Ήταν το μοναδικό λευκό, όπως η μάνα του. Λευκό τρίχωμα σχεδόν παντού, με ξανθά τ' αυτιά και η περιοχή γύρω από τα μάτια του.Μόλις τεσσάρων εβδομάδων (περίπου), αποχωρίστηκε τη σκυλίσια οικογένειά του, μπήκε σ' ένα κουτί, το κουτί μπήκε στο αυτοκίνητο και κάνα μισάωρο μετά βρέθηκε στο σπίτι μας. Στη διαδρομή, βέβαια, ήταν ανήσυχος πολύ. Σκαρφάλωνε και προσπαθούσε συνέχεια να βγει από το κουτί του, αλλά όταν φτάσαμε στον προορισμό μας και συνειδητοποίησε την ασφάλεια του νέου του σπιτιού, αποκοιμήθηκε.

Διάσημοι που έπεσαν θύματα μπούλινγκ. Οι μαρτυρίες τους.

Είναι διάσημοι, πετυχημένοι, αγαπητοί από εκατομμύρια ανθρώπους σ' όλον τον πλανήτη. Σήμερα όλα αυτά. Κάποτε, όμως, η ζωή τους δεν ήταν το ίδιο παραμυθένια. Στα μαθητικά τους χρόνια έπεσαν θύματα μπούλινγκ, αποτέλεσαν αντικείμενο επιθέσεων λεκτικών και ψυχολογικών από τους συμμαθητές τους, απλά επειδή... διέφεραν. Όμως παρά τις άγριες αυτές εμπειρίες, που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους μέσα στις ψυχές τους, οι άνθρωποι αυτοί κατάφεραν να βρουν τη δύναμη όχι απλά να προχωρήσουν στην ζωή τους, αλλά ν' αποδείξουν ότι η προσωπικότητα, τα ιδιαίτερα ταλέντα που έχει η κάθε προσωπικότητα, εν τέλει η ίδια η ζωή είναι πολύ πιο δυνατά απ' ό,τι το μπούλινγκ.

Πώς πρέπει ν' αντιδρούν δάσκαλοι, γονείς και μαθητές σε περιπτώσεις σχολικού εκφοβισμού;

Σύμφωνα με την Ένωση Αμερικανών Ψυχολόγων (APA), το μπούλινγκ (ή εκφοβισμός στα ελληνικά) είναι η επίδειξη μιας σκόπιμα επιθετικής συμπεριφοράς, που περιλαμβάνει μια ανισορροπία δύναμης ή εξουσίας. Πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, η οποία μπορεί να είναι σωματική, λεκτική ή σχεσιακή. Εκδηλώνεται όχι μόνο στα σχολεία, αλλά και σε χώρους εργασίας, ενώ μπορεί να διαρκεί χρόνια. Όσο δε αφορά ειδικά το σχολικό εκφοβισμό, εκδηλώνεται διαφορετικά στα δύο φύλα: τα αγόρια εκφοβίζουν χρησιμοποιώντας συνήθως σωματική βία, ενώ τα κορίτσια το κάνουν μέσω του κοινωνικού αποκλεισμού. Ποια, όμως, πρέπει να είναι η αντίδραση των δασκάλων, των γονιών, αλλά και των ίδιων των παιδιών σε περιπτώσεις μπούλινγκ; Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα, όπου εδώ και αρκετά χρόνια έχει ξεκινήσει ένας σοβαρός, δημόσιος διάλογος για το θέμα του μπούλινγκ. Ας ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβουλεύουν οι Αμερικανοί ψυχολόγοι.

Επιχείρηση πουλάει χρόνο! Θα τον αγοράζατε;

Μια έξυπνη επιχειρηματική ιδέα ή μια μεγάλη επιχειρηματική βλακεία; Τρεις Ισπανοί παρεξήγησαν την έκφραση "αγοράζω χρόνο" και αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια εταιρία, που στην κυριολεξία πουλάει το χρόνο σε όποιον επιθυμεί να τον αγοράσει! Αυτό που πουλιέται δεν είναι κάποιο λεπτό ή κάποια ώρα της ημέρας, αλλά μια ολόκληρη ημέρα (π.χ. η 14η Μαρτίου 1537), η οποία κοστολογείται ανάλογα με τη σπουδαιότητα των γεγονότων που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά και ανάλογα με την ζήτηση που εκδηλώνεται από τους πιθανούς αγοραστές!