Μικρές πληροφορίες από το μακρινό παρελθόν της ελληνικής κοινότητας του Σουδάν

Με αφορμή τον ακήρυχτο εμφύλιο στο Σουδάν και την αγωνία για την τύχη της ελληνικής κοινότητας που διαμένει στη βορειοαφρικανική χώρα, επιχειρώ μια αναδρομή στο μακρινό παρελθόν της ελληνικής παρουσίας εκεί.

1. Στα τέλη του 1885 οι εφημερίδες έγραψαν τα ονόματα των Ελλήνων που διέμεναν στο Σουδάν. Αυτοί ήταν οι: Σ. Καλαματιανός (από τη Σάμο), Δ. Κουκουρέπας (από την Πελοπόννησο), Δημ. Μιτυληναίος, Ανδρέας Πιλίτσης (από την Ύδρα), Παντελής Δημητρούλιας (από τη Λήμνο), Γεώργιος Κόκκος, Παναγ. Τρόμπας, Γιούσεφ Σάσα (Ισραηλίτης), Μ. Διακοϊωαννίδης, Αργυρώ Διακοϊωαννίδου, Νικόλαος Παπά, Αδάμ Παντελής Χαραλάμπου, Απόστολος Κατουβίνης, Π. Βαρελάς, Αρτίν Ωρολογάς, Ανδριάνα και Αικατερίνη Σολ, Ν. Γεωργίου, Γ. Αγασθένης, Β. Ηλιάδης, Ν. Βικιαρέλης, Σταύρος Μανοηλίδης, Α. Λάσκαρης, Ναούμ Μπέλετ, Ν. Μάνεσης, Α. Κόγιας, Φωκίων Φιλιππίδης, Ν. Τσαγκαρούφ, Ν. Ριγόπουλος, Ν. Μάριαμ, Ι. Δερμιτζάκης, Σ. Παπαδάκης, Ι. Στεργίου, Γ. Στάντζος, Δ. Περδικάκης, Μ. Θωμάς, Ν. Κουβαράς, Δ. Γεωργόπουλος, Νασήμ Μουρίνος

Ποιες ομάδες υποστήριζαν στο ποδόσφαιρο οι Έλληνες σταρ της δεκαετίας του 1960;

Τη δεκαετία του ’60, όταν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι influencers αποτελούσαν τρελό σενάριο επιστημονικής φαντασίας, τα «είδωλα» του μέσου Έλληνα είχαν κυρίως τρεις πηγές προέλευσης: το ποδόσφαιρο, τον κινηματογράφο και το τραγούδι. Ο δε συνδυασμός τους πάντα προσείλκυε το ενδιαφέρον είτε επρόκειτο για κάποιον -πραγματικό ή φημολογούμενο- ερωτικό δεσμό αγαπημένου ποδοσφαιριστή με μία σταρ του κινηματογράφου ή του τραγουδιού είτε για κάποιο γκάλοπ του τύπου σχετικά με τις οπαδικές προτιμήσεις αγαπημένων καλλιτεχνών της εποχής.

Το 1962 στον τύπο δημοσιεύτηκαν τουλάχιστον δύο γκάλοπ με αυτό το ερώτημα, τα οποία εντόπισα... εξ αντανακλάσεως: το ένα αναδημοσιεύτηκε στο νεοϋορκέζικο Εθνικό Κήρυκα στις 08.07.1962, ενώ το δεύτερο μνημονεύτηκε σ’ ένα αφιέρωμα του αείμνηστου Πάνου Γεραμάνη το 1993 (το οποίο επίσης εντόπισα από αναδημοσίευσή του στην ελληνική εφημερίδα της Νέας Υόρκης).

Η πρώτη κολυμβητική σχολή, η εισαγωγή της υδατοσφαίρισης το καλοκαίρι του 1904, οι πρώτοι αγώνες (1908-1914) και σπάνιες φωτογραφίες από τα πρώτα χρόνια του πόλο στην Ελλάδα

 Το 2004, όταν η γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας (το πρώτο ελληνικό μετάλλιο σε ομαδικό άθλημα!) δεν ήταν γνωστό και αναπόφευκτα δεν καταγράφηκε πουθενά ότι συμπληρωνόταν ένας αιώνας από την πρώτη έλευση του πόλο στην Ελλάδα –παρότι πρακτικά η διάδοσή του ως άθλημα άρχισε να συντελείται σιγά-σιγά από το 1908 και μετά.

Η προσπάθεια εισαγωγής της σφαιρίνδας ή χειρόσφαιρας (αλλιώς... ράγκμπι) στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ένα άγνωστο μέχρι τότε ομαδικό άθλημα επιχείρησε να εισαγάγει ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος το 1902. Πιο συγκεκριμένα, στις 14(/26) Μαΐου 1902 –κατά τη δεύτερη και τελευταία μέρα των εσωτερικών αγώνων του συλλόγου, με τους οποίους έκλεινε και η αθλητική σεζόν– για πρώτη φορά μπροστά σε Έλληνες φιλάθλους έλαβε χώρα η «σφαιρίνδα», αλλιώς... «χειρόσφαιρο». Ποιο αγώνισμα ήταν όμως αυτό;

Η αρχή του πινγκ πονγκ στην Ελλάδα

Μπορεί το πινγκ-πονγκ ως άθλημα να μην είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα, όμως ως χόμπι έχει πολλούς οπαδούς. Αυτό τουλάχιστον διαπίστωσα όταν πηγαίνοντας στον στρατό είδα έναν απροσδόκητα μεγάλο αριθμό φαντάρων να επιδίδονται με ικανοποιητικές επιδόσεις στην επιτραπέζια αντισφαίριση, την ώρα που εγώ δεν ήξερα ούτε καν πώς πιάνεται σωστά η ρακέτα. Πότε όμως ήρθε το πινγκ-πονγκ στην Ελλάδα για πρώτη φορά;

Από την προϊστορία του γκολφ στην Ελλάδα

 Το γκολφ δεν είναι ένα άθλημα ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα. Η παρουσία του στη χώρα μας συνδέεται κυρίως με την άνθηση του τουρισμού από τη δεκαετία του 1960, οπότε άρχισαν να κατασκευάζονται μεγάλα γήπεδα διεθνών προδιαγραφών σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα πέντε αστέρων για πελάτες με γεμάτα πορτοφόλια. Αυτός είναι ένας λόγος που για ορισμένους το γκολφ εσφαλμένα δεν θεωρείται καν άθλημα, αλλά χόμπι των πλουσίων και των… πολιτικών (βλέπε τον Κωνσταντίνο Καρμανλή τον μεγαλύτερο).  Άλλωστε μέχρι πρότινος δεν αποτελούσε καν ολυμπιακό άθλημα (με εξαίρεση τους Ολυμπιακούς του 1900 και του 1904), κάτι που άλλαξε από το 2016, οπότε το γκολφ επανεντάχθηκε στη μεγάλη οικογένεια των αθλημάτων των θερινών ολυμπιακών αγώνων.

Από την ιστορία του Πανιωνίου: Δύο ιστορικές φωτογραφίες και μια ιστορική ποδοσφαιρική συνάντηση στο γήπεδο της ομάδας στη Σμύρνη το Δεκέμβριο του 1921

Στις 14 Σεπτεμβρίου έχει τα γενέθλιά του ο Πανιώνιος, ο αρχαιότερος ελληνικός γυμναστικός σύλλογος, οι ρίζες του οποίου βρίσκονται στη Σμύρνη. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1890, νέοι των καλύτερων ελληνικών οικογενειών της Σμύρνης ίδρυσαν το μουσικογυμναστικό σωματείο «Ορφέας», που αργότερα μετονομάστηκε σε Πανιώνιος, όταν τον Οκτώβριο του 1898 επανέκαμψαν στον Ορφέα πρώην μέλη του, που είχαν αποχωρήσει πέντε χρόνια νωρίτερα σχηματίζοντας έναν καθαρά αθλητικό σύλλογο, το «Γυμνάσιον».

Ίσως ο μοναδικός Έλληνας ποδοσφαιριστής που οδηγήθηκε στο αυτόφωρο και καταδικάστηκε σε φυλάκιση για επίθεση σε βάρος διαιτητή κατά τη διάρκεια του αγώνα!

Τι γίνεται όταν ένας ποδοσφαιριστής επιτεθεί στο διαιτητή διαμαρτυρόμενος για μια απόφασή του την ώρα του αγώνα; Ο κανόνας είναι ότι ανάλογα με την ένταση της διαμαρτυρίας αλλά και την ανεκτικότητα του διαιτητή, θα δεχτεί μια κίτρινη ή κόκκινη κάρτα ή και μια απλή επίπληξη χωρίς επιπτώσεις. Πριν πολλά πολλά χρόνια ωστόσο, το Δεκέμβριο του 1933, ένας ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ οδηγήθηκε στο αυτόφωρο και μάλιστα του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης!

Ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας Ράγιαρντ Κίπλινγκ και η εφεύρεση του γκολφ στον πάγο

Στην Ελλάδα πολλοί ακούν για ράγκμπι και βάζουν τα γέλια. Πού ν' ακούσουν και για ένα ελάχιστα έως καθόλου γνωστό άθλημα, όπως το γκολφ στον πάγο. Για να είμαστε ειλικρινείς, ακόμη και το γκολφ δεν θα γνωρίζαμε καλά καλά, αν δεν ήταν αγαπημένο χόμπι του πάλαι ποτέ πρωθυπουργού και προέδρου της δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, μιας και το γκολφ γενικά θεωρείται ένα αρκετά ελιτίστικο άθλημα για λίγους. 

Όσα δεν γνωρίζατε για τα πολύ πρώτα βήματα του ελληνικού ράγκμπι

Με αφορμή το τηλεοπτικό Survivor, πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το ράγκμπι, ένα άθλημα αρκετά δημοφιλές στις αγγλοσαξωνικές κυρίως χώρες (αλλά και σε Γαλλία, Ιταλία), άλλα εξαιρετικά άγνωστο στην Ελλάδα. Έπρεπε, λοιπόν, να αναβιώσει το Survivor και να συμμετάσχει σ' αυτό ένας μάνατζερ ράγκμπι, ο οποίος μπορεί να έχει δώσει πολλές αφορμές για τρελές τρολιές, όμως τουλάχιστον η ιδιότητα του μάνατζερ ή έστω του μέλους της Τεχνικής Επιτροπής της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι, όπως είναι το σωστό, αποτέλεσε μια λάθος αφορμή τρολαρίσματος (που ωστόσο "έπιασε" με τη δημιουργία μιας θεότρελης σελίδας στο facebook, που έγινε από τις αγαπημένες μου). Εγώ πάλι το έψαξα λίγο αλλιώς το θέμα ράγκμπι στην ελληνική επικράτεια και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα μικρά, ιστορικά στοιχεία.

Αυτός ο κολυμβητής από την Αιθιοπία αξίζει τη συμπάθεια ή την καταδίκη μας; Ή μήπως και τα δύο;

Με τη μία και μοναδική εμφάνισή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, ο κολυμβητής Ρόμπελ Κίρος Χάπτε από την Αιθιοπία διχάζει. Η σωματοδομή του δεν ταιριάζει με αυτήν ενός επαγγελματία κολυμβητή, που θεωρητικά πρέπει να έχει ένα σμιλεμένο σώμα λόγω της έντονης προπόνησης. Πολλοί τον ειρωνεύτηκαν τόσο μέσα στο στάδιο όσο και εκτός με τα σχόλιά τους. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να κερδίσει τη συμπάθεια ο αθλητής, που υφίσταται ένα αδικαιολόγητο μπούλινγκ για το σώμα του. Μήπως όμως υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας;

Τέσσερις ανάλαφρες ιστορίες από το περιθώριο των πέντε πρώτων ημερών των Ολυμπιακών αγώνων του Ρίο

Λοιπόν, τι ακριβώς γίνεται στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο μπορείτε να το μάθετε από άλλα, πιο σχετικά και πιο ενημερωμένα σάιτ. Εδώ, πέντε μόνο μέρες μετά την έναρξη των αγώνων και ενώ έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας, το μόνο που θα επιχειρήσω είναι να συγκεντρώσω κάποιες παράπλευρες και πιο ανάλαφρες ειδησούλες, που δεν φτιάχνουν έντονους τίτλους, όμως αποδεικνύουν ότι το ενδιαφέρον των Ολυμπιακών αγώνων δεν περιορίζεται απαραίτητα στους χώρους αγωνιστικής δράσης, την ώρα που οι αθλητές διεκδικούν μια θέση στο βάθρο και στην αιωνιότητα.

Οι πέντε βασικές τεχνικές του θρυλικού παλαιστή Τζιμ Λόντου εικονογραφημένες [10 εικόνες]

Ο Τζιμ Λόντος έγινε ζωντανός θρύλος στην Αμερική, όταν το 1930 κατέκτησε τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στην ελεύθερη πάλη. Τους επόμενους μήνες (για την ακρίβεια τα επόμενα χρόνια!) όλα τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω του, ενώ από την εφημερίδα Evening Journal της Νέας Υόρκης του ζητήθηκε να παρουσιάσει τις κυριότερες τεχνικές του, περιγράφοντας τες παράλληλα. Τα σύντομα κείμενα συνοδεύονταν από φωτογραφίες που αναπαριστούσαν τις τεχνικές αυτές. Αναδημοσίευση των κειμένων και των φωτογραφιών έγιναν από την ελληνική εφημερίδα της Νέας Υόρκης Εθνικός Κήρυξ (Μάρτιος - Απρίλιος 1931) και μετά από τόσες δεκαετίες έχει ενδιαφέρον να ξανααναδημοσιευτούν ως φόρος τιμής στην αθλητική ιδιοφυία που υπήρξε ο Λόντος. Δείτε το σαν ένα είδος αναδρομικών μαθημάτων πάλης από έναν θρύλο του αθλήματος, ο οποίος μάλιστα τύχαινε να έχει ελληνική καταγωγή.

Η πρώτη διοργάνωση Κυπέλλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο το 1931 και ο πρώτος τίτλος της ΑΕΚ [φωτογραφικά στιγμιότυπα]

Το φθινόπωρο του 1931 διοργανώθηκε από την ΕΠΟ η πρώτη διοργάνωση Κυπέλλου ποδοσφαίρου ανδρών. Συμμετείχαν 17 ομάδες. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ), Εθνικός, Απόλλων, Άρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής (όλες της Εθνικής κατηγορίας) και από τις πρώτες κατηγορίες των πρωταθλημάτων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης οι: Γουδή, Ατρόμητος, Παλαιό Φάληρο (ΑΟΠΦ), Αστέρας, Άμυνα, Πειραϊκός, Μ. Αλέξανδρος, Θερμαϊκός και Μακεδονικός. Οι εκπλήξεις ήταν πολλές και ενώ όλοι περίμεναν ότι στον τελικό θα έφταναν ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό, οι δυο ομάδες υπέστησαν ήττες σοκ (οι αγώνες ήταν νοκ άουτ) κι έτσι στον τελικό έφτασαν τα κιτρινόμαυρα αουτσάιντερ: ΑΕΚ και Άρης, με την πρώτη να σηκώνει τελικά την κούπα και να κερδίζει τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της.
Αυτή ήταν η εξέλιξη της διοργάνωσης αγωνιστική προς αγωνιστική:

Η γυναίκα που μεταμορφώθηκε σε άνδρα και έπαιξε σε ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου, για ν' αποδείξει ότι είναι αντάξια των ανδρών ποδοσφαιριστών [βίντεο]

Σε ρόλο σύγχρονης Καλλιπάτειρας, με τη διαφορά βέβαια ότι τόσο γενικά στον αθλητισμό όσο και ειδικά στο ποδόσφαιρο οι γυναίκες σήμερα δεν είναι αποκλεισμένες, μια 21χρονη Ισπανίδα μεταμφιέστηκε σε άνδρα και αγωνίστηκε σε ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου θέλοντας να τεστάρει τις ικανότητές της και να τις συγκρίνει με αυτές των ανδρών.

Μια ποδοσφαιρική ομάδα, αποτελούμενη μόνο από Αφρικανούς πρόσφυγες

Ξεκίνησαν από τις πατρίδες τους ως πρόσφυγες, που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη, αλλά κόλλησαν στο Σάσαρι της Σαρδηνίας με το μέλλον να παραμένει άδηλο σ' ένα νησί, το οποίο ίσως πολλοί απ' αυτούς να μην είχαν ακούσει άλλη φορά στην ζωή τους. Δεν άφησαν τα εμπόδια να τους πάρουν από κάτω, αλλά βρίσκουν διέξοδο σ' ένα αγαπημένο τους χόμπι, το ποδόσφαιρο, συγκροτώντας την Πάτζι, όπως ονομάζεται η πρώτη ιταλική ομάδα ποδοσφαίρου, που αποτελείται μόνο από πρόσφυγες.

Ένα σπασμένο παγκάκι και... ορίστε, η καλύτερη φωτογραφία ομάδας ποδοσφαίρου όλων των εποχών!

Πριν από κάθε σημαντικό ποδοσφαιρικό αγώνα, οι παίκτες μιας ομάδας στήνονται μπροστά στο φωτογραφικό φακό, για να βγουν μια αναμνηστική φωτογραφία, να 'χουν ένα αναμνηστικό ιδίας χρήσης και να γίνουν αφίσα για τους οπαδούς. Όμως, όπως συμβαίνει συνήθως, οι καλύτερες φωτογραφίες είναι οι αυθόρμητες, όταν η πόζα και τα στημένα χαμόγελα δίνουν τη θέση τους στο απρόοπτο της στιγμής. Κάτι τέτοιο συνέβη και στους παίκτες του βορειοϊρλανδικού συλλόγου Derry City, οι οποίοι στήθηκαν για μια φωτογραφία λίγο πριν τον αγώνα κυπέλλου, όμως την κρίσιμη στιγμή... έσπασε το παγκάκι. Οι παίκτες, όσοι κάθονταν πάνω του, έπεσαν στο χόρτο, ο ένας μάλιστα έφερε τούμπα, ενώ οι όρθιοι ρίχνουν το βλέμμα τους στους πεσμένους - όλοι χαμογελαστοί για το απρόοπτο. Και κάπως έτσι, η φωτογραφία έκανε το γύρο του τουίτερ και χαρακτηρίστηκε ως "η καλύτερη φωτογραφία ομάδας όλων των εποχών". 

Το ρεκόρ γκολ σε αγώνα του ελληνικού ποδοσφαίρου

Ήταν ένας από τους πιο ιστορικούς αγώνες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, όχι γιατί υπήρξε θεαματικός ή βρέθηκαν αντίπαλες δύο ομάδες κορυφής, αλλά διότι σημειώθηκε βροχή από γκολ. Στις 25 Νοεμβρίου 1907, ο Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή και ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος, δύο από τις λίγες ποδοσφαιρικές ομάδες της εποχής, βρέθηκαν αντίπαλες στα πλαίσια του άτυπου ποδοσφαιρικού τουρνουά, που διεξαγόταν στο ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου - κάθε Κυριακή από τις 28.10 έως τις 02.12.1907. Εικοσιένα γκολ σημείωσαν οι ποδοσφαιριστές του "Γουδή" στην αντίπαλη εστία, χωρίς να δεχτούν ούτε ένα. 

Γιατί η κυβέρνηση της Παραγουάης ισχυρίζεται ότι οι πρώτοι εφευρέτες του ποδοσφαίρου ήταν οι Γκουαρανί

Οι Άγγλοι περηφανεύονται ότι είναι εκείνοι που εφηύραν το ποδόσφαιρο, όπως το ξέρουμε σήμερα - γιατί, κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι κλωτσούσαν μια μπάλα ως διασκέδαση από τη μέρα που ο πρώτος άνθρωπος ήρθε σ' επαφή με το πρώτο στρογγυλό αντικείμενο σε σχήμα σφαίρας. Οι πρώτοι κανόνες τέθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και μέσω των βρετανικών αποικιών διαδόθηκε σύντομα σ' όλον τον κόσμο σ' αυτή τη συγκεκριμένη μορφή. Την πατρότητα όμως του ποδοσφαίρου έρχεται να διεκδικήσει και μία φυλή Ινδιάνων της Νοτίου Αμερικής, οι Γκουαρανί.

Αμερικανίδα δημοσιογράφος κατακεραυνώνει το ποδόσφαιρο, το οποίο κατηγορεί για την "ηθική κατάπτωση" του αμερικανικού έθνους!

Ότι το ρεπουμπλικανικό κόμμα αποτελεί ένα από τα πιο αναχρονιστικά κόμματα του βόρειου ημισφαιρίου, αν όχι του πλανήτη, το δια;κηρύσσουν πρώτοι απ' όλους οι ίδιοι οι Αμερικάνοι, οι οποίοι δεν είναι και πολύ ευχαριστημένοι με τον Ομπάμα, όμως τα χώνουν ακόμη περισσότερο στους αντιπάλους του. Δεν είναι τυχαίο ότι το προφίλ του μέσου Αμερικανού που ψηφίζει τους Ρεπουμπλικανούς είναι λευκός άνδρας, μεγάλης ηλικίας και ανώτερου εισοδήματος, προσκολλημένος στο παρελθόν. Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο με τους πολιτικούς, αλλά και με τους δημοσιογράφους που το εκπροσωπούν είτε στα mainstream media, όπως το υπερσυντηρητικό Fox News, είτε στα on-line MME. Χαρακτηριστική εκπρόσωπος της λευκής, συντηρητικής Αμερικής είναι η Αν Κούλτερ, η οποία πολλές φορές έχει προκαλέσει συζητήσεις με τα εκτός τόπου και χρόνου σχόλιά της, ενώ τελευταία τα έβαλε και με το ποδόσφαιρο - όχι το αμερικανικό, το άλλο που γνωρίζει και αγαπά όλος ο υπόλοιπος πλανήτης.